Vive la Fête - Jour de Chance

"Ik ben hier inmiddels wel iets te oud voor," zei ik tegen Storm toen hij me vroeg of ik de nieuwe Vive la Fête wilde doen. Maar uit nostalgische overwegingen besloot ik toch om het nieuwe plaatje van het Vlaamse sprookjesduo - met band - met liefde te ontvangen en te bespreken. Want vroeger, ten tijde van de eerste twee, drie albums van deze band, was ik fan, en niet zo'n beetje ook. Inmiddels begrijp ik het elektrowave trucje van Els en Danny en beginnen de albums een beetje op elkaar te lijken. Zo ook Jour de Chance. Dezelfde ingrediënten, een flinke bas, donkere dreunen uit de synthesizers, Danny als bevlogen gitarist en af en toe zingend - ook in het niet geheel accentloze Duits! - en Els met haar breekbare, dunne, maar overtuigende stem zwoel Frans zingend. Deze plaat is misschien nog gladder geproduceerd dan de voorgaande albums, maar, te oud of niet, ik zie Vive la Fête nog steeds met gemak feestjes bouwen op de plekken waar ze komende tijd zullen spelen. Met "Je suis fâchée avec toi" en "Aventures fictives" heeft Vive la Fête weer nieuwe jaren tachtig feesthits in handen zoals ze die al jaren maken, maar die in de verste verte niet wijzen op een verminderd enthousiasme van de makers van de muziek. Ze doen me aan vroeger denken, met nieuwe liedjes en eigenlijk is dat allemaal wel prima.

Zeg er het uwe van...