Wè-Nun Henk / De Nieuwe Blijdschap / Goesting

De folkband Wè-Nun Henk komt uit Brabant en presenteerde zich tot nu toe met drie albums die in eigen beheer uitgebracht werden. Met Over De Liefde En Andere Duivels hebben ze echter voor het eerst een platennest gevonden. De nummers zijn voornamelijk Nederlandse traditionals (met dito teksten) die bewerkt zijn naar een 2007-jasje. Opmerkelijk hierbij is dat het zevental (!) gebruik maakt van instrumenten als de mandoloncelle en de draailier. Ik had er nog nooit van gehoord. Wè Nun Henk brengt een Nederlandstalige folkplaat uit die er mag zijn. Ik hoop voor ze dat ze opgepikt worden door een zender als Radio 2, want in een land waar Boudewijn de Groot op handen gedragen wordt moet er ook ruimte zijn voor dit moois.

De Nieuwe Blijdschap komt uit Limburg en doet het ook Nederlandstalig. In eerste instantie doen ze op Boven Alles door het gebruik van een dwarsfluit aan een folkband denken, maar ze ruilen dit zo het uitkomt in voor rock, nederpop en zelfs gospel. Als ik niets vermoedend het tweede nummer "De Zoon Van God" draai, dan denk ik met een band van doen te hebben die zo op de EO-jongerendag had kunnen staan. Uit andere teksten wordt dit bevestigd, maar asoms blijkt juist weer het tegendeel. De teksten zijn dan ook vreemd, net als de muziek die ook veel-te-veel van alles wil en uiteindelijk mij zeer snel irriteert. Een soort van Bots meets The Polyphonic Spree, maar dan een heel vervelende. Hier word ik dus niet blij van.

Goesting heeft Amsterdam als basis en zingt ondanks de titel De Tiengemeten Sessies in het Engels. Tiengemeten komt van het verlaten eiland in het Haringvliet waar ze in een vervallen boerderij dit album opnamen. Er zijn de nodige folkinvloeden hetgeen door het gebruik van de viool bevestigd wordt. Verder zijn er invloeden uit de singer-songwriter en alt.country-wereld. Het moest zoiets worden als The Band. Tot hier lijkt er geen vuiltje aan de lucht, maar de nummers missen pit en zijn fantasieloos tot er na negen nummers plots gerockt wordt in "Empty Horse." Zo had ik er meer willen hebben. Het afsluitende "Poor Wayfaring Stranger" is een bewerkte traditional die ik al kende in een fantastische uitvoering van Sixteen Horsepower. Het kan dan ook geen toeval zijn dat de cd-speler ingrijpt als de cd door een misprint blijft hangen.

Zeg er het uwe van...