Windmill - Puddle City Racing Lights
Ik ben nu al een tijdje actief als `muziek-bespreker'. Eerst alleen op mijn eigen weblog en nu ook al weer wat maanden voor File Under. In al die tijd heb ik vrijwel alleen muziek van onbekende bands besproken en dat vind ik ook het leukste om te doen. Of eigenlijk, ik vind het leuk om nieuwe bands of muzikanten te ontdekken. Bij het bespreken moet ik noodgedwongen ook wel eens terugvallen op het maken van vergelijkingen en dan is het natuurlijk logisch dat je zo'n band vergelijkt met een in ieder geval iets bekendere band, want dan heeft de lezer er ook iets aan. Het maken van een vergelijking is niet altijd eenvoudig, maar soms ligt de vergelijking zo erg voor de hand dat het een misser zou zijn om die vergelijking niet te maken. Toen ik Puddle City Racing Lights van de Engelse zanger/pianist Matthew Thomas Dillon alias Windmill voor het eerst hoorde, dacht ik direct `Dit ken ik!'. Een dag later was mijn broer op bezoek en toen had ik deze cd ook opstaan en hij reageerde vrijwel hetzelfde. We waren het al snel eens, deze muziek klinkt als Mercury Rev . De hoge stem van Matthew Thomas Dillon heeft heel veel weg van die van Jonathan Donahue, zanger van Mercury Rev. Maar er zijn meer vergelijkingen te maken. Op het eerste nummer "Tokyo Moon" lijkt Windmill op The Polyphonic Spree en verder hoor je ook nog iets van Flaming Lips. Echt origineel is de muziek op "Puddle City Racing Lights" misschien dus niet, maar liefhebbers van genoemde bands, en daar hoor ik ook bij, zouden er toch eens naar moeten luisteren. Er is één onmiskenbaar verschil tussen Windmill en die andere bands: bij Windmill is de piano duidelijk het belangrijkste instrument, soms alleen aangevuld met een cello zoals op "The Planning Stopped" en het wondermooie "Fashion House".


File: Windmill - Puddle City Racing Lights
File Under: Tilting Trains
File Audio: [Windmill Space]
Ik vind Windmill fantastisch voor de vroege zondagmorgen. Ieder liedje van de cd klinkt lekker en mogen van mij uren duren. Ik zag ze op Crossing Border en hoewel er maar een man of tien de moeite namen om er naar te kijken, heb ik de cd meteen aangeschaft. Een aanrader dus.