Xystus - Surreal

In het oude Griekenland had je de Xystus: het toegangsportiek naar het gymnasion; van origine de plek waar de Grieken naakt trainden voor de Panhelleense Spelen, maar ook de plaats waar men elkaar ontmoette en intellectuele gesprekken voerde. Eeuwen later bleken de schilderijen van de uit 's-Hertogenbosch afkomstige Jheronimus Bosch (1450-1516) een bron van inspiratie te zijn voor het surrealisme in de twintigste eeuw. Binnen deze kunststroming laten de kunstenaars hun fantasie, voor zover dat mogelijk is, de vrije loop. Met veelal aandacht voor het onderbewuste (dromen). Tot zover de geschiedenisles. Acht jaar geleden werd in datzelfde Den Bosch door enkele tieners de band Xystus opgericht. Enkele jaren later (2004) verschijnt hun debuut cd Receiving Tomorrow, dat zeer goed ontvangen werd. Anno 2007 komt Xystus met Surreal op de proppen en wordt hun tienerdroom (grote muzikanten worden) wellicht waarheid. Op dit iets meer dan vijftig minuten durende schijfje laat Xystus haar fantasie muzikaal helemaal gaan. Als luisteraar hoor je een zeer volwassen geluid; een vette mix van symfonische, power en progressieve metal. Sterk beïnvloed door filmmuziek en bands als Symphony X, After Forever en Within Temptation, maar met een duidelijk eigen geluid. Daar ik vaak nogal moet wennen aan de mannenstem bij dit soort bands, was ik zeer aangenaam verrast met zanger Bas Dolmans. Hij heeft een aangename stem, maar zou qua bereik zeker nog iets kunnen groeien. Hoogtepunt van het album is het zesdelige "Surreal", waarin Xystus alles uit de kast haalt. Wat ik wel een klein beetje mis is een vrouwenstem, maar goed wie ben ik... Xystus is trouwens al weer met een volgend veelbelovend project bezig: Rock Opera Equilibrio, waarbij wordt samengewerkt met het Utrechtsch Studenten Concert, het Nederlands Musical Ensemble en verschillende solisten.

Zeg er het uwe van...