Bark Bark Bark - Haunts

Vaak begint het schrijven van een recensie tóch bij Google. Want hoewel ik me graag laat leiden door wat ik voel, denk en vind van de liedjes op het mij toegestuurde schijfje, wil ik graag toch meer weten van de mens achter de muziek. Bij het bestuderen van de treffers na het zoeken op Bark Bark Bark's Haunts valt op dat de 'grote' websites (nog) geen aandacht aan dit plaatje hebben besteed. Bark Bark Bark duikt op op onbekende sites en weblogs. Allemaal positief. Dat is interessant omdat Bark Bark Bark blijkbaar een aantal fans om zich heen heeft verzameld, maar, en ik haat dat woord, underground is gebleven in rock 'n roll Amerika. Jacob Cooper, de man achter Bark Bark Bark, heeft met energieke, hoogstaande live optredens de mensen nieuwsgierig gemaakt naar zijn, door ex-vriendinnetjes, geesten, horrorfilms en Halloween geïnspireerde album. Wat precies de bedoeling is geweest van Cooper blijft een beetje onduidelijk, want ondanks de donkere, angstaanjagende sferen, gecreëerd door nogal wat synthesizers en andere elektronica, is Haunts een opmerkelijk vrolijk en catchy album, waarin de aanstekelijke, opgewekte, licht agressieve liedjes soms aan The Faint doen denken en de meer poppy, experimenteel singer-songwriterachtige kant het album weer in evenwicht trekt. Niet vies van wat noise en breakbeats heeft Cooper een origineel album afgeleverd, dat over een paar maanden hopelijk een heel ander soort treffers mag opleveren na een zoekopdracht in Google. Zo onopgemerkt mag Bark Bark Bark niet blijven.

Zeg er het uwe van...