Dekapitator - The Storm Before The Calm

Ik begrijp het zelf nog niet zo goed. Waarom zit ik al een week naar The Storm Before The Calm te luisteren? Ik word er niet goed van, heb ik dan helemaal geen smaak (inkoppertje)? Alle alarmbellen zouden op hol moeten slaan. Het begint al bij die foute, Duits-klinkende naam om nog maar te zwijgen van het feit dat er Bay Area-trashmetal gespeeld wordt. Daar zit toch niemand meer op te wachten? Dat is al gedaan, gespeeld, gekopieerd, slechter gespeeld, slechter gekopieerd, compleet verkloot en volledig uitgekauwd. Voor de liefhebbers van Exodus, Metallica en Slayer nog wel, staat er in het begeleidend schrijven. Mijn nekharen leken wel met Viagra behandeld na het lezen hiervan. En toch weten Der Meisters van Dekapitator (Aus Amerika welteverstaan) mij in vuur en vlam te zetten. Oké, toegegeven, op de orgienationaliteiten-schaal scoren ze zeker niet het hoogst. Daarbij zwalkt de drummer ook nog eens als een Lars in zijn jonge jaren en soleert de gitarist als een volleerd Kerry King-leerling, maar tjonge jonge, wat staan er een hoop superstrakke gitaarriffs op dit schijfje. Zo hoort trash te klinken. Als een bezetene zit ik bangen, vertrekt mijn gezicht in een wrede grimas en gaat mijn vuist de lucht in. Deze mannen hebben begrepen waar het om gaat. Toewijding, plezier, geloof en vooral heel veel puike, fingerlickin' thrash!

Zeg er het uwe van...