Elektra - Helios Selene

Een wit paard tussen onoplettende andere paarden siert de voorkant van de hoes van Elektra 's Helios Selene. Het witte silhouet van een vrouw aan de rand. Voor de helft. Doet denken aan meisjesmuziek. Zweverig. De titel helpt niet om dat vooroordeel te ontkrachten. Helios (zon) Selene (maan). Of de Griekse zonnegod en de maangod. De liedjes van de in Haarlem woonachtige Russische Elektra Goncharova bevestigen helaas mijn vooroordeel. Deze Elektra heeft een klassieke dans- en muziekopleiding en componeerde, schreef, arrangeerde, produceerde en ontwierp alles helemaal zelf. Dat is natuurlijk knap. Bovendien klinkt het plaatje als een klok, ware het niet dat er muzikaal en tekstueel nogal wat aan te merken is op Elektra. De helft van de nummers bestaat uit dance-geörienteerde liedjes, die veel weg hebben van de triphop van een jaar of tien geleden, slechts her en der refererend aan interessantere, hedendaagse projecten als bijvoorbeeld Lali Puna. De andere helft van de nummers zijn pianoballads, waar Elektra zich ontpopt als een ware Tori Amos, die zich niet schaamt om haar zielenroerselen kaal en weinig omfloerst op tafel te leggen. Cliché teksten als "everything's possible in dreams", "I am like water, I slip through your fingers and you can not touch me" en "nothing else matters, all I think is... about you" zijn eerder regel dan uitzondering en daarmee komt Elektra helaas niet weg. Misschien groeit ze nog uit tot dat ene witte paard dat zich onderscheidt van al die zwarte paarden, maar met Helios Selene is dat nog niet gelukt.

Zeg er het uwe van...