Gary Lucas & Gods and Monsters - Coming Clean

Ik vind een goede start van een cd altijd wel fijn. Het hoeft niet per se het beste nummer van een cd te zijn, maar als band het slechtste of minst toegankelijke nummer als eerste plaatsen, dat vind ik niet handig. Noem me lui of wat dan ook, een cd moet bij een slechte start vervolgens stinkend zijn best doen om me alsnog weer voor zich te winnen. Coming Clean, de nieuwe cd van meestergitarist Gary Lucas kent dit probleem niet. "Hurly Burly" is een lekker voortrollend nummer dat me opmerkelijk genoeg doet denken aan David Baerwald. Ik vind dat opvallend omdat Baerwald de soundtrack maakte voor bij de film Hurly Burly. Maar goed, het probleem van Coming Clean zit 'em dus niet het openingsnummer. En ook met bijna alle andere nummers die Lucas - wat een weergaloze gitarist is het toch! - met hier en daar de hulp van enkele gasten opgenomen heeft heb ik geen probleem. Nee, het probleem zit 'em in het afsluitende nummer van deze cd. Lucas zou, met al zijn ervaring, toch moeten weten dat de laatste track van een album minstens zo belangrijk is als het openingsnummer. Toch haalt hij het in zijn hoofd om als afsluitende nummer "Grace" op te nemen. Inderdaad, dat is het titelnummer van de legendarische cd van de ons helaas ontvallen Jeff Buckley. Al het goeds dat Coming Clean je laat horen voor dit vijftiende nummer ben je op slag vergeten. De uitvoering die hij maakte samen met - de toch niet beroerde - Ellis Hooks slaat echt volkomen de plank mis. Lucas, allerminst een groentje en ook min of meer de ontdekker van Jeff Buckley had beter moeten weten en met zijn fikken van dit nummer (dat hij overigens samen met Buckley schreef) af moeten blijven. Het verknalt domweg de hele cd. Bah.

Grace is een compositie van Gary Lucas, Jeff Buckely is alleen verantwoordlijk voor de tekst. Dus waarom zou Gary zijn eigen nummer niet opnemen?

Zeg er het uwe van...