Gogol Bordello - Super Taranta!

Dat bands als de Dropkick Murphys en Flogging Molly op festivals het publiek beter meekrijgen dan wie ook, moge welbekend zijn. Ik heb al heel wat vrienden en kennissen onder luide vreugdekreten een moshpit zien instormen bij optredens van deze folkpunkkanonnen. De twee groepen hebben er echter een geduchte concurrent bij. Dé absolute ontdekking van Lowlands 2006 en Pinkpop 2007 was namelijk één onbekende band die tot verbazing van iedereen een vergelijkbare publieksreactie wist uit te lokken: de zigeunerpunkband Gogol Bordello. Hun leuke, snelle nummers met viool, accordeon, trompetten, wasbord en grappige teksten zweepten de massa op tot extatische blijdschap. Maar er is één ding dat Gogol Bordello wat mij betreft nog uittilt boven Flogging Molly en consorten: het muziekgenre dat de groep speelt. Daarmee bedoel ik niet eens dat Gogol zowat in zijn eentje de zigeunermuziek weer op de kaart gezet heeft door in het Engels te zingen (wat het geval is), maar de breedte en artistieke vrijheid die de groep zich ermee veroorlooft. Bij de Murphys weet ik onderhand wel wat ik ongeveer kan verwachten; daarnaar luister ik het liefst als ik al wat bier opheb en toch al goeie zin heb. Gogol Bordello is juist één van die zeldzame bands die je ook kan opvrolijken als je niet helemaal lekker in je vel zit. Zoals met alle goede zigeunermuziek hoor je namelijk ook ergens iets triests in alle vrolijkheid. Daarnaast schrikt de band niet terug voor langere of tragere nummers en maffe Manu Chao-achtige intermezzo's. Eugene H�tz zingt grof maar passioneel en naar eigen zeggen autobiografisch, en ik kan niet anders dan volledig platgaan voor Super Taranta!, naar het schijnt alweer het vijfde album van zijn band. Niet alles is even catchy, maar het is de puurste en meest verrukkelijke plaat die ik in tijden gehoord heb.

Poeh, ze gaan nog eens doorbreken, die Balkanbeats! (De link is de video 'Disko Partizani' van Shantel)

Zeg er het uwe van...