Interpol - Our Love To Admire
De wereld is vluchtig en ik ben het ook geworden. Een band moet voor mij heel wat zeilen bijzetten, vind ik een tweede of derde album niet hetzelfde klinken als het eerste. Alle producerwissels of andere kunstgrepen ten spijt. Dat is mijn, misschien zelfs wat cynische, zwakte, maar in mijn ogen ook de zwakte van de band. Als een band zo sterk is als deze mij wil doen geloven door een waanzinnig sterk debuut, dan moeten de opvolgers dat maar bewijzen. Interpol bracht het er, na het erg goede debuut Turn On The Bright Lights met Antics niet slecht vanaf. Op de opvolger stonden nummers, zoals "Evil", "Slow Hands" en "Narc" die me in eenzelfde soort vervoering brachten als bijvoorbeeld "Leif Eriksson", "PDA", "NYC" en "Roland" van het debuut. Sommige met de kracht en energie van een uiterst muzikaal werkpaard, ook op de dansvloer zeer welkom, andere die de intensiteit en emotie van het alleen zijn op een donkere snelweg perfect luister bij wisten te zetten. Na het tweede album hield ik nog steeds van Interpol. Nu is er Our Love To Admire, en alleen al de voorkant van het album heeft een heel andere uitstraling dan de eerste twee rood-wit-zwarte albums. Interpol lijkt zich vooral geconcentreerd te hebben op de donkere snelweg in plaats van op het enthousiaste werkpaard. Niet dat het de mannen aan energie ontbreekt, maar een echte dansvloerknaller staat er op dit album volgens mij niet; "Mammoth" en de single "The Heinrich Maneuver" komen in de buurt, maar hebben niet dat wat "Slow Hands" en "Obstacle 1" wel hadden. Om dat gemis te compenseren, bedient de band zich op OLTA van keyboards en uitgestreken intro's en outro's. Dat maakt de klank wat voller, maar de liedjes wat saaier. Our Love To Admire is verre van een slecht album, maar het is niet beter dan de voorgaande en in mijn muziekbeleving is dat een genadeslag voor de band. Wel heeft Interpol het voordeel van de twijfel: een volgend album zou zomaar het beste kunnen worden, dat heeft de band in zich. Ook het vierde album zal dus in huize jnnk niet aan de aandacht ontsnappen.
We gaven in samenwerking met onze vrienden van EMI enkele luxe edities van Our Love To Admire weg. Daarvoor ben je nu te laat natuurlijk.
22 september 2010 in Koning Boudewijnstadion, Brussel
23 september 2010 in Koning Boudewijnstadion, Brussel
21 november 2010 in Heineken Music Hall, Amsterdam
File: Interpol - Our Love To Admire
File Under: Geen slecht album, maar niet beter dan de voorgaande twee
File Audio: [Op de site kun je alles horen: bovenin op play klikken]
File Audio: [Hier staan maar twee liedjes]
File Video: [The Heinrich Maneuver]
Nja, hoezeer het ook voor de hand ligt deze plaat te vergelijken met de eerdere twee, ik weet niet of ik dat eerlijk vindt. Ik moet zeggen dat ik de trendbreuk erg goed trek eerlijk gezegd. Het spreekt inderdaad uit de hoes, maar zeker ook uit de sound... OLTA is erg melodieus en ik vind dat er prachtige songs op staan.
Laat ik het zo stellen: ik was aangenaam verrast dat Interpol zozeer kan klinken als een andere band, en toch nog steeds de onmiskenbare Interpol sound heeft en als zodanig herkenbaar is.
Maar goed, misschien wordt mijn oordeel beïnvloed door de setting waarin ik luisterde naar OLTA... zittend aan het strand van Rhodos is muziek al vrij gauw erg goed :)
Het probleem voor Interpol is dat het voor de band moeilijk - zo niet onmogelijk – is hun magistraal debuutalbum te evenaren. Desondanks is het hen weer gelukt een ijzersterke CD af te leveren die wat mij betreft op het zelfde niveau staat als Antics.
En dan maakt het niet uit op welke plek van deze aardkloot je zit.
Leuk en aardig de recensies tegenwoordig, maar de meeste beoordelingen van platen worden volgens mi jtegenwoordig na 1 of 2 luisterbeurten gemaakt. Op zoek naar telkens maar weer nieuwe bands etc. worden platen die iets meer luisterwerk behoeven(en dat zijn nu juist de beste platen) vaak onderschat. Verder merk ik bij recensies vaak dat eerst een beetje gegoogled wordt om te kijken wat anderen er van vinden. Anders kan ik het niet verklaren dat door velen Antics als slechte plaat is betiteld????? Luister eerst eens even goed zou ik zeggen. Ook deze plaat is weer van het type groeiplaat.
Our Love To Admire is om te beginnen zeker geen slecht album , maar mist de echt goede liedjes die wel op de vorige twee platen stonden.Zelfs met hun laatste werk maken ze nog betere platen dan de gemiddelde band in dat genre.Live heb ik vorige week met eigen ogen gezien in een uitverkocht 013 dat :Interpol een hele strakke band is die de studio -nummers goed waar kan maken , en dat is iets wat je van de meeste bands niet kunt zeggen.Bij de vierde plaat zullen we echt weten of :Interpol nog steeds tot grote dingen in staat zal zijn .Tot die tijd blijf ik de drie platen grijs draaien.
OLTA mist de echt goede liedjes? Mijn inziens onzin. Pioneer To The Falls, No I In Threesome, The Heinrich Maneuver, Mammoth, Pace Is The Trick en Rest My Chemistry zijn wat mij betreft nu al hoogtepunten in het volledige Interpol oeuvre.
@Spookrijder, ben het gedeeltelijk met je eens. Pioneer to the Falls, Mammoth etc. het zijn allemaal pareltjes op deze CD, maar ze halen het m.i. niet bij Not even jail en NYC op de vorige cd's.
Genoemde nummers werden door Interpol afgelopen vrijdag gespeeld tijdens een fenomenaal concert in Vorst Nationaal. De mannen waren in absolute topvorm en speelden de zaal volledig plat.
admire my love.
maar wees niet zo verdrietig
interpol verliest insptratie ofzo