Mice Parade - Mice Parade

Het leek net of ik nog een week die remixplaat van At The Close Of Every Day draaide. Ik meende wel eens eerder naar werk van Mice Parade te hebben geluisterd, maar toen zong Adam Pierce waarschijnlijk nog niet, of een stuk minder. Zijn stem leek me nu nagenoeg identiek aan die van Minco Eggersman, hooguit ietsje zachter van toon. Hij combineert zijn, ook qua melodie vergelijkbare, zanglijnen met waanzinnig goede drums, swingende loops die geen onderdeel van het drumkit ongebruikt laten. Die zijn dan weer goed vergelijkbaar met de ritmes op de platen van Four Tet, al houdt Mice Parade het wel een stuk toegankelijker. Heerlijk stekelige Colleen-achtige snaarinstrumenten en warme toetsen spelen naïeve melodieën. Ze begeleiden melancholische teksten als 'the myths have gone away, but will the stories ever stay?' Mijn favoriete nummer is "The Last Ten Homes", vooral dankzij twee heupwiegende exotische gitaren en een magnifieke opbouw met handgeklap, in intensiteit toenemend getrommel en flitsende achtergrondvocalen. Het is allemaal frivool en vrolijk, de slot-drumfill deed verlangen naar meer en gelukkig is het daaropvolgende "Snow" eigenlijk een tweelingnummer waarin dezelfde melodie als zwaardere riff terugkeert, nu vergezeld door dwarrelend sterrenstof. Een teken voor de kwaliteit van dit half uur durend ep'tje is dat ik door al die inventieve ritmes ging verlangen naar nieuw werk van de meesters in dit genre, de Books. Zelfs een gastrol van dat vreselijk elfje van Múm, in "Double Dolphins On The Nickel", kon daar niks aan veranderen. Mice Parade overtreft zichzelf.

Computerdemo-achtige clip bij het bezwerende "Old Hat" van de nieuwe plaat: http://www.youtube.com/watch?v=0mwupOY_muc
Er staat ook een poppiger liedje op, "In between times": http://www.youtube.com/watch?v=oVXe2RVerxQ

Zeg er het uwe van...