Nick Lowe - At My Age

Gek is dat, een stukje schrijven over een cd kan herinneringen boven halen waarvan ik dacht dat ze verdwenen waren. Nick Lowe hoort bij mijn eerste belangstelling voor de popmuziek. Het was 1978 en ik nam liedjes met een cassetterecorder op van de radio. Het was voor het eerst dat ik muziek ging verzamelen. Eén van de hits die ik opnam was "I Love The Sound Of Breaking Glass" van Lowe. De cassettes hebben de tijd niet overleefd; ik heb het nummer dan ook in geen jaren meer gehoord. Ook uit dat jaar was het hitparade vreemde nummer "Only A Fool" van Mighty Sparrow en Byron Lee. Was Lowe in een rij te plaatsen met new wave van iemand als Elvis Costello; Sparrow en Lee zochten hun heil in de zonnige calypsomuziek. Inmiddels zijn we heel wat jaren verder, en ook Lowe is ouder geworden. Hij is inmiddels zestig en spot met zichzelf op het hoesje door zichzelf als een oude man neer te laten zetten met een kopje koffie in de hand. At My Age is dan ook een toepasselijke titel voor een cd die in het verlengde ligt van The Convincer, zijn laatste studioalbum uit 2001. Na zes jaar is er dan eindelijk een opvolger die laat horen dat Lowe nog steeds een begenadigd liedjesschrijver is die de calypsoswing en mariachestrompetten stiekem weet te vermengen met alt.countryliedjes met een knipoog naar tijden dat er nog écht goede zangers à la Frank Sinatra waren. De rocker in Lowe lijkt ver weg, maar er staan nummers op het album die zich hier prima voor zouden lenen. Er is echter voor een andere benadering gekozen. Een hele fijne, al hadden de blazers en de elektrische gitaar wel meer naar voren gemixt mogen worden. Ik moet echter aan die twee nummers uit 1978 denken. Ze lijken elkaar gevonden te hebben. Ik zal niet zeuren over de lengte van 33 minuten; blij dat deze man nog steeds muziek maakt.

Mighty Sparrow speelt 11 december een show in Paradiso. Byron Lee is afgelopen week overleden.

Dank je voor de tip Peter! Ik denk dat het iets legendarisch gaat worden

Zeg er het uwe van...