No Shame - White Of Hope Turning Black
Wie zijn hardcore het liefst volgens het no-nonsense principe heeft, zit helemaal goed bij deze nieuwe cd van het Finse No Shame. Naar eigen zeggen doen ze aan streetpunk met als grootste inspiratiebron Social Distortion's Whi\ te Light, White Heat, White Trash, maar naar mijn bescheiden mening is het toch allemaal iets te fel om streetpunk te mogen heten, ik zou het gewoon op felle hardcore houden met een snufje punkrock-van-de-straat. No Shame vindt het in elk geval heerlijk om de vaart erin te houden met hun 11 songs in een krappe 32 minuten, zoveel is wel duidelijk na een paar luisterbeurten van White Of Hope Turning Black. Nog wat andere opmerkelijk feiten: de band komt uit het kleine plaatsje Salo ("hometown of Nokia-cellphones", zo meldt de bio met gepast sarcasme), ze verkopen hun oude albums voor twee euro per stuk, hanteren een prijslimiet voor concertkaartjes, zijn de enige band die ooit bij hun label Fullsteam geklaagd heeft dat ze teveel geld kregen (!), boycotten ze MySpace en een van de leden op dit moment dakloos, terwijl een van de andere leden een old-school bloemist is - al is mij niet helemaal duidelijk wat ik me daarbij precies moet voorstellen. Heerlijk in elk geval, zulke principebeesten, en met deze prima plaat op zak verdienen ze de aandacht van de oplettende hardcore-luisteraar.
File: No Shame - White Of Hope Turning Black
File Under: No-nonsense hardcore met een snufje streetpunk
Leuk verkooppraatje in die bio, maar het blijft een slappe kutplaat met puberale teksten.
Nou, zo slap vind ik hem niet, ik vond het wel een vermakelijke schijf.
Die verkoopbabbel in de bio vond ik idd wel geestig.