Spoiler NYC - Grease Fire In Hell's Kitchen

Waar Keith Caputo altijd en overal als de grote man achter Life Of Agony wordt gezien, is het stiekem bassist Alan Robert die het brein is achter de muziek. Blijkbaar is dat nog niet genoeg, want Robert is momenteel met Spoiler NYC druk bezig zijn agenda nog wat verder te vullen. Op het eerste gehoor heeft de weinig ingewikkelde straatpunk op Grease Fire In Hell's Kitchen weinig raakvlakken met LOA. Hier is geen plaats voor dramatiek of emotionele toestanden, gewoon drie mannen die twaalf liedjes in een half uur van A naar B rammen, in de beste traditie van Rancid, Social Distortion en zelfs een tikkie Ramones. Ik kan me goed voorstellen dat een dergelijke uitlaatklep prettig moet zijn, maar om nu te zeggen dat het een cd oplevert die de wereld op haar grondvesten zal doen schudden, niet echt nee. Roberts is als zanger nogal monotoon en kan niet teren op een opvallend of uniek stemgeluid, iets wat juist in dit genre zoveel extra kan brengen. Natuurlijk is er op de cd zelf weinig aan te merken: de productie is tiptop in orde en het artwork ziet er piekfijn uit. Het gebrek aan échte prikkels zorgt er helaas voor dat Spoiler NYC wat mij betreft toch geen afstand kan nemen van het stempel hobbybandje of bijprojectje.

Zeg er het uwe van...