Thirteen Senses - Contact

Bij beluistering van Contact vroeg ik me af: "hebben we eigenlijk wel een zoveelste Coldplay-achtige band nodig?" "Nee!" riepen de stemmen in mijn hoofd. Sommigen sloegen er zelfs met de vuist bij op tafel. Toen klonk schuin aan de overkant van het bureaublok waaraan ik huis op kantoor de vrolijke stem van onze jongste stagiaire: "Wat een leuke muziek heb jij op staan. Wat is dat?" En, weet je, ze had op dat moment groot gelijk. Opener en titeltrack "Contact" begint heel Coldplay-getrouw met piano, maar dat gaat snel over in meerstemmige gitaren vergezeld van violen die mensen die daar gevoelig voor zijn meteen meesleuren. Het volgende meer uptempo- nummer "All The Love In Your Hands" kan mij als liefhebber van een band als Slut heel erg bekoren. Maar zo rond track 3 wordt het wel een beetje voorspelbaar allemaal. De opbouw van de nummers kan je bij wijze van zo uittekenen: geschreven om de aanstekers de lucht in te krijgen (alhoewel dat met naderende rookverboden wel vaker mobieltjes zullen worden). Bij track 6 ("A Lot Of Silence Here") kakt de plaat helemaal in. Ik hoop dat Thirteen Senses - die op een eerdere plaat lieten horen wel degelijk impact te kunnen hebben - bij hun derde cd uit een origineler vaatje gaat tappen. Want of ze hier nog een keer mee wegkomen? Ik raak dus al snel mijn interesse kwijt, want Contact is helaas niet briljant of origineel, maar gewoon gedegen en meeslepend. Soms is dat genoeg. Voor mij nu eens een keer niet. De stagiaire luistert naar Contact op haar MP3-speler. De stemmen in mijn hoofd zwijgen verbolgen. Ach, die weten ook niet alles....

Zeg er het uwe van...