To My Boy - Messages

Mijn grootste ontdekking van de afgelopen Affaire was de Britse band To My Boy. Ik had er nog nooit van gehoord. Het is dan ook een nieuwe band, de debuutplaat is net uit. Het tweeherige gezelschap maakt Devo-achtige wilde electropop en stond zich helemaal het leplazarus te musiceren op het podium. Van het een op het andere moment waren ze ook afgemat weer backstage verdwenen, een uitzinnig publiek achterlatend. Kijk, dát zijn nou die sterke memorabele doorbraakoptredens! Ik kon nog net de debuutplaat van een roadie kopen (hij drukte me nog drie pins in de hand ook) en toen waren ze echt pleite. Een lange avond en nacht volgden en pas deze week kwam ik eraan toe om de cd, getiteld Messages, te beluisteren. Echt een ontzettend leuk ding! Het is raar om te zeggen, maar het is net wat voor mij. (Of voor Marten, met die panda's achterop.) Het woord 'nerd' is een geuzennaam, geen scheldwoord, en dat blijkt ook hier. To My Boy is gek op springerige gitaarbliepjes en speelt iets minder puntig, maar veel lolliger dan The Futureheads. De liedjes zitten propvol bizarre bètateksten ("Oh, metal! We admire your form. Our bodies are warm. Let us marry!") en verwijzingen naar het derde bandlid: de computer. Zo sympathiek kliederig als het artwork is, zo fijn is de productie van James Ford (juist, die) en zo mijn nieuwe volkslied wordt "Eliminate me" ("Oh, civilization, throw me a line!")

Wow, een nuchter optreden? De keer dat ik ze gezien heb ik september 2006 waren ze zo dronken dat ze amper meer konden spelen haha, dat scheen geen uitzondering te zijn. Toen was de soundcheck het beste gedeelte van de show.. Gelukkig doen ze het nu dus beter =)

Zeg er het uwe van...