Angels Of Light - We Are Him

Aan de rand van een prachtig duingebied zie ik de bruine kiekendief boven het moerassig veld ronddwalen op zoek naar waarschijnlijk een lekkere muis. Eerder bekende ik al in een stukje over The Angels of Light Sing "Other People" van Angels Of Light dat ik in een volgend leven graag een roofvogel wilde zijn en dit verlangen blijkt er nog steeds te zijn. Ik kan dan ook lang kijken naar de vogel, tot deze buiten mijn zicht is. Het leven terugbrengen tot de essentie, het zijn en moeten blijven leven zonder meer te vernielen dan noodzakelijk is. Eigenlijk krijg ik steeds meer een hekel aan de mens. Hierop aansluitend passen de liedjes van stadsman (New York) Michael Gira prima. Een vrolijke jongen was hij al niet ten tijde van Swans, de experimentele noiseband waar hij bekend mee werd. Na het verscheiden ging Gira zijn eigen weg, o.a. met Angels Of Light. Op de nieuwe release We Are Him van dit project, dat wederom op zijn eigen label Young God Records verschijnt, laat hij zich net als op voorganger The Angels of Lights Sing "Other People" bijstaan door Akron/Family. Dat is hem kennelijk goed bevallen. Het album lijkt hier dan ook een logisch vervolg op. Het zwaarmoedige is gebleven, alsmede de folkinvloeden. Gira heeft de blues, zoals Lou Reed ten tijde van Berlin. Tegen het eind van het album lijkt er dan toch wat plezier om de hoek te komen kijken en dat einde doet met zijn vrolijke orkest aan Kevin Ayers denken. Alsof de kiekendief zijn rondjes doet en het even uitschreeuwt. Intrigerende vogel die Gira.

M. Gira mag dan wel weer met Akron/family hebben gewerkt, maar dit is geen logisch vervolg op "sing other people". Slechts de basis van nummers werd met askron/family gedaan. Vervolgens kwam een hele rits andere muzikanten om de nummers pas echt interessant te maken. Het album klinkt bijna als Gira's versie van Sgt Pepper... en eerlijk gezegd is dit ook wel de redding van het album, want zonder de indrukwekkende orkestraties zouden veel nummers erg op elkaar lijken. Ook zijn de meeste nummers toch in weze eigenlijk niet zo goed en verrassend als op de eerste drie albums van The Angels of Light. Maar dit album is zeker wel weer een stuk beter dan "Sing other people", dus de zon schijnt wel in het donkere land van koning Gira.

Zeg er het uwe van...