DeVotchKa - How it Ends

Waar de plotselinge buzz rond Devotchka nu precies vandaan komt is me onduidelijk. Misschien was het wel hun muzikale bijdrage aan de film Little Miss Sunshine die het een en ander in werking zette? Hoe het ook zij, deze week verscheen drie jaar (!) nadat de cd in Amerika uitkwam hun cd How it Ends in Nederland. En dat is alleszins reden voor een meer dan behoorlijke buzz en dito feestje. Deze band rond zanger Nick Urata bestaat overigens al aardig lang. Ze werden al in 1997 opgericht en How It Ends is al hun vierde cd. Wat extreem cool is aan How It Ends is bijvoorbeeld het ongegeneerde gebruik van de accordeon. Prachtig hoe dit instrument samen met de viool rond walst in "Charlotte Mittnacht (The Fabulous Destiny Of...)". Inderdaad, het klopt als je denkt dat de band door die combinatie in de zigeunerhoek zit. Deze Amerikanen halen hun invloeden voor een groot deel uit Oost-Europese muziek, maar twiedelen er wel een flinke hoeveelheid Amerikaanse indie doorheen. Dan kom je dus ergens uit tussen Arcade Fire en Gogol Bordello. Maar dat is niet alles, Devotchka is veel meer divers. Want ze hangen ook nog het Mariachi straatorkest uit in "We're Leaving". En daarbij blijft het niet "Dearly Departed" en het titelnummer zijn bijvoorbeeld een tranentrekker vanjewelste waarin Urata in extreme mate ontroert. Zijn lastig te omschrijven stem - soms doet hij me zelfs aan wijlen Roy Orbinson denken - is lenig en zonder meer de sterkste troef van deze band. Maar onderschat vooral de driekoppige band vol ijzersterke multi-instrumentalisten achter hem niet, die maken het feest namelijk helemaal compleet. Live moet dit fantastisch zijn, dat kan bijna niet anders.

Live is dit, inderdaad, fantastisch.

Zeg er het uwe van...