Jeff Finlin - Angels in Disguise

Het woordje 'disguise' in de titel is goed gekozen: 'Angels in Disguise' is een plaat in vermomming. Een oude plaat wel te verstaan, want oorspronkelijk komt de CD uit 2004, heette toen Epinonymous, maar wordt nu dus - met een andere volgorde van liedjes en de toevoeging van een paar nieuwe tracks - opnieuw uitgebracht. Zijn nieuwe label is Rykodisc en die zijn groot geworden met re-issues, dus wie weet dat daar ergens een verklaring ligt. Het blijft een vreemde werkwijze en of Jeff Finlin hiermee een groter publiek trekt, vraag ik me ernstig af. Afkomstig uit de punkscene van Boston, ontwikkelde Jeff Finlin zich als zovele oud-punkers tot een prima singer/songwriter. Zijn liedjes doen erg denken aan het werk van Bruce Springsteen uit begin jaren zeventig en dat geldt wat mij betreft als een compliment. Zijn stem klinkt doorleefd en heeft de juiste rauwheid om oprecht te klinken. De teksten gaan over verlangen en verloren liefdes, verschoppelingen en losers, precies zo als het hoort, en om het plaatje compleet te maken zijn de decors afbeeldingen uit het grote Amerikaanse fotoboek. Prima plaat, ongetwijfeld niet gemaakt om een groot publiek mee te behagen, maar wel een schare liefhebbers. Jammer dat die een beetje op het verkeerde been worden gezet met deze bijna-rerelease.

Zeg er het uwe van...