John Schooley & his One Man Band - One Man Against The World

Het is niet gemakkelijk om in je eentje een band te vormen. En dan bedoel ik niet gewoon een man met zijn (akoestische) gitaar, maar een echte band. Met drums, zang, gitaar en de hele rataplan. Ik zie ze ook steeds minder, zo'n man alleen die bepakt en bezakt met instrumenten rondtrekt. Da's best jammer, want meestal zijn het zeer vermakelijke acts. John Schooley is er dus nog wel eentje en een van uitstekende kwaliteit ook nog eens. Vroeger speelde hij in een band, The Revelators, maar nu heeft hij zijn handen en voeten vol met instrumenten om in zijn uppie vuige bluestrash te spelen. Op One Man Against The World speelt hij naast nummers van zichzelf ook nummers van anderen. Zo doet hij "Somebody In My Home" van Howlin' Wolf, maar dan voorzien van een Captain Beefheart-arrangement. Bescheiden als hij is, zegt Schooley in het begeleidende schrijven dat hij niet kan zingen als Wolf en Beefheart en dat ook niet geprobeerd heeft. Hij moet het doen met wat hij heeft. Mij hoor je overigens daarover niet klagen, want hij lijkt wel een beetje op Masters of Reality's Chris Gross en daar houd ik wel van. Het enige wat ik wat minder vind aan One Man Against The World is de wat monotone drumpartijen. Maar als ik Schooley al spelend tegen zou komen in een stad, dan zou ik absoluut even blijven staan om te luisteren en ik zal zeker ook een euro in zijn gitaarkoffer doen.

Chris Goss.

Want 'gross' is de dikke Master of Reality niet. In elk geval niet muzikaal gezien.

Gelukkig vergis jij je eigenlijk nooit petert!

Zeg er het uwe van...