KoЯn - Untitled

(vervolg van hier)
"Eruit!!" brieste de koning, en Jonathan Davis haastte zich de zaal uit. "En jij ook!", stampvoette de koning tegen zijn zoon. "Kom maar terug als je een vrouw hebt!" Tragisch slenterden de twee het paleis uit, allebei mokkend om een andere reden, terwijl bij hun verschijnen een kwebbelend groepje gevluchte prinsessen bang uiteenstoof. De prins besloot zich bij Korn aan te sluiten, in de stille hoop tijdens de tour van zijn oude idolen meteen een blij meisje te ontmoeten. Maar nee. De maanden gleden voorbij zonder, terwijl Jonathan zich afzonderde, soms ziek, vaak zwelgend in zijn onvrede. Muzikaal begon hij te experimenteren, te zingen zelfs. Maar de brute kracht van de eerste Korn-platen was weg - zelfs een akoestische tussenplaat met oude nummers leverde de prins geen prinses op. Vlak na het zoveelste optreden voelde hij zich opeens ellendig en vol. Had hij iets verkeerds gegeten? Krom van de buikpijn hinkte hij naar een wc-hok naast het podium, trok de twee deuren dicht, zeeg op de bril neer en hijgde uit. Hij wilde net aanzetten om zijn last eruit te persen, toen hij het zaallawaai hoorde aanzwellen en verstillen. Er was iemand binnengekomen.
"Doe nou nieeet! Da's zonde!" giebelde iemand.
"Haha neeeee...", kraaide een ander iemand, "da's lachen! Kijk maar - "
Twee meiden! Vrolijk zelfs! Argh! Eindelijk, maar waarom net nú? De prins verbeet zijn lip, vloekte inwendig en hield zijn adem in. Terwijl zijn buik trillend bolde, proestten de meiden het uit bij de sigarettenautomaat.
"West?!"
"Bah! Neeheee..!"
"Wat doet die knop daar?"
"Uh..."
Het smakelijke, hoge gegniffel stierf even weg. Terwijl de prins gepijnigd afwachtte en zijn verkrampte darmen zich ophoopten, beeldde hij zich twee engelen in en kuste hij de deur, maar zijn gedachten werden wreed teruggetrokken naar zijn onderlichaam, tot de automaat vreemd rinkelde -
"AAAAHH! Nee!!"
"Je hebt het stukgemaakt!!"
De meiden gierden het uit, niet te stoppen, terwijl de prins stil kreunde - hij begon nu echt héél moeilijk te kijken - bad dat het grut ter plekke zou sterven - toen plots zijn kringspier het begaf onder de spanning en een formidabele explosie laagechoënd door de ruimte zinderde. Heel even stokte de slappe lach van de meiden - 'yuck!' riep er een terwijl ze nog naar adem hapte - maar onmiddellijk barstte een nog bulderender gegiebel los, rukten ze de zaaldeur open en waren ze verdwenen.
Bij de prins welde in een ooghoek een traan op.
(wordt vervolgd)

KoRn is poep?

Hè bah, Ome Willem!

jij bent een kk sukkel de intensie en muzikaaliteit zijn net een paar stapjes te hoog voor je,dus omdat je zelf uit wanhoop niks te melden heb op het laatste(overigens meesterwerk, met terry bossio(frank zappa) op de drums en een niveau hoger dan korn gewend is)album. je bent ziek zielig en triest en hoop dat je voor deze recensie ooit mag branden in iets wat nog veel meer pijn doet dan ik je nu toe wens

kanker nonmuzikaal kankergezweltje

Goh Stonehead, heb je toch mooi het beste compliment van het jaar te pakken met bvenstaande reactie.

(Waar zit eigenlijk die fancy optie om punten, hoofdletters en komma's uit een reactie te verwijderen?)

Zeg er het uwe van...