Rilo Kiley - Under The Blacklight

Ik kreeg toch wel een beetje geschokt toen ik tijdens de eerste beluistering van Rilo Kiley's nieuwe cd Under The Blacklight iets over de helft was en bij het nummer "Dejalo" beland was. Wat was dit nou weer!? Dichterbij een Miami Sound Machine- nummer dan in "Dejalo" kan een band namelijk niet komen. Ik kreeg visioenen van een grote Cubaanse krullenbol, foute jasjes achter bongo's, Don Johnson-zonnebrillen en tandpastaglimlachen. Poeh, dat was even wennen hoor. Aan de andere kant is het gezien de ontwikkeling die de band doormaakte sinds The Execution Of All Things en More Adventurous ook wel logisch. Frontvrouwe/bassiste en voornaamste liedjesschrijver van de band Jenny Lewis is er de vrouw niet voor om hele andere liedjes te schrijven dan die anderen van haar verwachten. En dat is, moet ik toegeven, stiekem best vermakelijk. Al wordt de donkere kant van de band wel steeds meer naar de achtergrond verdreven. Maar in een nummer als de single "The Moneymaker" is die kant nog duidelijk wel aanwezig. En in het confronterende "15" over een internetrelatie tussen een man en een (te) jong meisje op een bepaalde manier zeker ook. Ster op Under The Blacklight is vanzelfsprekend weer Jenny Lewis met haar kristalheldere sexy stem, maar het geraffineerde gitaarwerk van Blake Sennett is ook minstens zo belangrijk voor het bandgeluid. Ik moet eerlijk toegeven dat ik na vele draaibeurten nog steeds het meer indie-georienteerde The Execution of All Things prefereer boven deze cd, maar Under The Blacklight is toch wel een fijne aanstekelijke popplaat geworden. En om "Dejalo" kan ik ondertussen lachen.

Dejalo is een Pussycat-iaans AARGH-moment. (of nee Pussycat is nog stukken beter) wat een bizar accent.

verder wel een leuke plaat :)

Stopt ermee. (via @Schrik)

Zeg er het uwe van...