Rude Mood - Live2

Soms ontdek je in een voorprogramma hartstikke leuke bandjes. Zo werd een Bon Jovi-concert voor mij ooit gered door Queensrÿche in het voorprogramma en was de band Boo! bijna net zo goed als de band waar ik voor kwam, Fishbone. Ook in iets minder grote zalen kun je zo nog verrassingen beleven. Bij Lohues & the Louisiana BluesClub stond er plots een onaangekondigd voorprogramma: Rude Mood. Gitarist, drummer, bassist en zangeres. Mij volkomen onbekend, maar wat heb ik staan genieten! Rude Mood is met een kleine onderbreking al ruim vijftien jaar actief en dat hoor je. Ze spelen uitsluitend covers, maar doen dat wel zo ontzettend lekker dat je je daar al snel niet meer druk om maakt. De EP Live2 bevat zes tracks, allemaal traditionele, stevige blues. Het aardige bij Rude Mood is dat de ritmesectie bepaald geen dumdiedum-ritmesectie is. Integendeel, drummer Marco Hilgeman legt de basis waarop bassist Michiel van der Meulen een flinke melodieuze inbreng heeft. Daardoor hoeft gitarist Gerrit-Jan Evers niet elk gaatje op te vullen om de sound nog enige body te geven. Hij heeft daardoor ook de ruimte voor subtiele invulling van het gitaarwerk. Zangeres Martine van der Meulen laat ten overvloede nog eens zien dat vrouwen en de blues prima samengaan. Ze heeft een heldere stem met een mooi vibrato - een beetje á la Grace Slick of Siena Root's Sanya -, met voldoende power om ook het steviger materiaal aan te kunnen. Rude Mood hanteert blijkbaar het motto "beter goed gecoverd dan slecht geschreven". Met de vaardigheden van deze muzikanten is dat terecht. Ze coveren onder andere Stevie Ray Vaughan, R.L. Burnside en Willie Dixon en doen de songs stuk voor stuk recht. Ga eens naar een van hun optredens en vergeet niet dit cd'tje aan te schaffen. Je krijgt er nog Shake For Me, een even prettige 8-track studio-cd gratis bij. Lohues was briljant, maar met Rude Mood was mijn avond eigenlijk al geslaagd. Luister zelf maar waarom.

Zeg er het uwe van...