Seabear - The Ghost That Carried Us Away

Ik ben stiekem een beetje jaloers op mijn buren. Zij zijn drie weken naar IJsland en dit land staat op mijn lijstje van nog-te-bezoeken-landen al jarenlang op één. Maar terwijl de buurman en buurvrouw daar dus zwerven, zit ik ergens midden op de Friese klei een week lang in een huisje. Da's ook wel leuk hoor, gezellig met dat kleine gespuis ravotten in het gras, maar geef toe, het is wel koek van een hele andere orde dan ronddolen in bijvoorbeeld een de vier nationale parken van die IJsland telt en je vergapen aan geisers. Ter compensatie van al dit 'leed' had ik wel een cd'tje in mijn rugzak gestopt van een IJslandse artiest. Sindri Már Sigfússon opereert onder de naam Seabear en krijgt op zijn debuut-cd hulp van zijn alom landgenoten van Sigur Rós, Benni Hemm Hemm en múm. Dat geeft ook gelijk wel de richting aan waarin je moet denken bij The Ghost That Carried Us Away. Maar de insteek in de geluidsminiatuurtjes van Sigfússon is wel veel meer folk-gericht dan die van zijn helpers. Minder zweverig ook. Af en toe koekeloert hij zelfs even een beetje in het countrydoosje, maar dat gebeurt natuurlijk wel met een koele IJslandse insteek. Zo waan ik me af en toe even in een huisje in het ruige, kale IJslandse landschap, terwijl ik als ik uit het raam kijk een boer als een bezetene het gras zie maaien. Het is eindelijk droog en de vooruitzichten zijn goed. Dat had er ook nog eens bij moeten komen...

Zeg er het uwe van...