Summer Darkness, vrijdag 10 augustus
Vrijdag na wat gestress aangekomen in Utrecht voor Summer Darkness. Het festival in Utrecht, dat claimt dat wat ondergronds bruist en borrelt aan de oppervlakte te brengen. Het duurde even voordat bij de pers-caravan de fotopas geregeld was waardoor we helaas net te laat waren om A New Dawn te zien in de Ekko (toch nog ruim een half uur lopen vanaf Tivoli). Jammer, want hun optreden in De Kade in mei was mij erg goed bevallen. Ik had graag gezien en gehoord of ze dat nog een keer konden; maar in oktober hoop ik ze in Hoorn weer te zien en te spreken.
Het eerste optreden dat ik zag was het Duitse Lacrimas Profundere. Het intro begon goed, met een mooi klinkend dameskoor, welke helaas niet in levende lijve op het kleine podium te aanschouwen was. Na het intro bleek de band naarstig op zoek te moeten naar een oefenruimte. Individueel absoluut niet slecht, maar van samenhang en/of samenspel was geen sprake. En dit leek geen opzet. De zanger, Peter Kafka, echter was wel een verrassing. Met wollen muts kwam hij het podium op in de toch al hete zaal. Zijn warme, bijne zwoele, stem deed absoluut geen afbraak aan het bij dit genre horende onheilspellende geluid. Verrassend.
Na een korte pauze in het café (Jawel, Ekko schenkt port! Al zocht de bardame deze in de koelkast.) weer het kleine zaaltje in voor Delain. Ik blijf het wonderbaarlijk vinden dat deze band, na hun optreden in de Oosterpoort op Noorderslag, waar ze een Essent Award kregen, het maar niet groter lijkt te krijgen dan de relatief kleinere zaaltjes. Ze startte een beetje op de automatische piloot. Ik miste het enthousiasme. En het geluid was aanvankelijk te voorspelbaar, te mooi haast. Alsof er een tape werd afgespeeld. De vraag in deze blijft of het puur kunde is wanneer een band klinkt alsof de cd wordt afgespeeld of dat dit blijk geeft van verveling. Te vaak hetzelfde ding doen. Naarmate het optreden vorderde werd zangeres Charlotte Wessels echter vrijer en kwamen de andere bandleden ook wat los en werd het toch nog een goed optreden.
Hierna begonnen we weer aan onze voettocht terug naar Tivoli door het gezellige centrum van Utrecht. Het was mooi weer en de terrasjes zaten vol. In Tivoli speelde Covenant. Onze fotograaf (Awarnach) kon deze Duitse future electro pop band wel waarderen. Na een tijdje luisteren bleek het mij gewoon weinig te doen. Gelukkig kwam ik wat collega's tegen met wie ik de aankomende festivals en optredens door kon spreken.
Dit was een heel klein stukje Summer Darkness dat ik heb mogen proeven. Het festival vindt plaats op voornamelijk drie locaties (Tivoli, Ekko en Tivoli De Helling) en dat vier dagen lang. Teveel dus voor één persoon. Absoluut waard om volgend jaar meer aandacht te gaan geven.
Grijs-grauw is zeker het nieuwe zwart-wit? Dude, jij bent bijna net zo'n groot talent als die Myrte die hier rondwaart. Wat is je excuus? Stond je achterin de zaal bier te zuipen ofzo?
Mijn excuus? Geen. Althans gaat je niets aan. De beste stuurlui staan aan wal, is het niet?
hmm, die blauwe waas past in ieder geval bij de muziek. wat is probleem ermee Thorvald?