The Pigeon Detectives - Wait For Me

Ja, ik ben rijkelijk laat met deze recensie. En ja, eigenlijk is deze bespreking van de debuutplaat van The Pigeon Detectives pure mosterd na de welbekende maaltijd. Ik zal u echter uitleggen waarom het a) zo lang geduurd heeft, en b) waarom ik toch nog een stukje wijd aan deze Loiners. In feite is dit schijfje namelijk een veredelde vorm van platenkastvulling. Natuurlijk, u heeft ook gelezen over de hype die de Detectives zouden zijn. Op het label van ¡Forward, Russia!-gitarist Whiskas, vriendjes met de Kaiser Chiefs, dat soort werk. Maar echt, het valt heel erg mee. Althans, wanneer we het hebben over Wait For Me. The Pigeon Detectives jatten simpelweg tien jaar Britpop bij elkaar en maken daar zelf wat liedjes van. Dat doen The Rifles ook, maar dan een stuk leuker. Eigenlijk is Wait For Me vrj inwisselbaar met het werk van The Wombats, The Holloways, Little Man Tate en vult u zelf maar aan. Kortom, heel veel haast had ik niet met het recenseren van dit album. Het interview kwam in dit geval zelfs eerder dan de recensie. De enige reden die je zou kunnen opwerpen om dit schijfje ook echt aan te schaffen, is dat je dan de teksten mee kunt bleren tijdens concerten. Want nu komen we aan bij punt B: u dient, indien mogelijk, absoluut te gaan kijken naar The Pigeon Detectives. Op Lowlands bijvoorbeeld, binnen enkele weken. The Detectives mogen op plaat dan niet veel bijzonders zijn, op het podium werkt de bravoure van dit viertal uitstekend. Naar de Detectives moet je niet luisteren, naar de Detectives moet je gaan kijken om vervolgens uit je plaat te gaan. Om mee te springen op het podium met voorman Matt Bowman. Om opblaaskoeien rond te zien zwieren over talloze handen. Dus hup, sta op en dansch!

Ik ben al meteen nieuwsgierig naar het optreden...

Sorry, maar uit m'n dak gaan doe ik óók wel bij the Rifles dan :)

Oh, ik ook wel hoor :)

Ze zijn leuk!!
Echt,mooie, vrolijke muziek!
I LIKE THEM!

takeherback,takeherback,takeherback,takeher,backtakeherback..

Zeg er het uwe van...