The Skull Defekts - Blood Spirits & Drums Are Singing

Twee gitaren, een drummer en een percussionist. En allemaal spelen of doen ze ook nog dingen als machines en feedback. Oh ja, er wordt ook nog af en toe gezongen, maar zoveel is dat niet. Het moge duidelijk zijn: dit is geen popmuziek, met drie-minutenliedjes en catchy refreintjes. Verre van zelfs: bij The Skull Defekts draait om repeterende ritmes en riffs. "Net zoals bij spacerock" hoor ik je denken, maar dat is dit toch ook weer niet. Nee, hier geen eindeloze delays, maar een gortdroge sound zonder enige galm. En dan maar doorgaan op die riff. Krautrock? Ja, die kant gaat het heel erg op. Vroeger waren ze noisier, maar hier is het clean, machinaal swingend, en repetitief. Zo zouden Queens of the Stone Age klinken als ze geen woestijnachtergrond zouden hebben maar in Europa waren opgegroeid, is een gedachte die me regelmatig bekruipt bij beluistering van The Skull Defekts. Of Liars zonder de overdreven gekte en met meer gevoel voor understatement. En hoe langer ik luister, hoe beter Blood Spirits and Drums Are Singing wordt. Hoe droog en weinig enerverend het in eerste instantie ook lijkt, even later blijkt het hoogst hypnotiserend en verslavend te zijn. Als ik hem de tijd gun om verder te rijpen zou dit wel eens een van de meesterwerken van 2007 kunnen zijn. Verbazingwekkende plaat.

Ik vond dit op Incubate een van de gaafste dingen.

Zeg er het uwe van...