Velvet Revolver - Libertad

Een van de grootste tegenvallers van 2004 was Velvet Revolver's "Contraband". Een supergroep met Scott Weiland en drie leden van Guns N'Roses, dat kon haast niet mis gaan. Okee, het album verkocht als een tierelier, maar als het iedereen als mij verging het vervolgens zelden uit de cd-kast. Een volkomen volgepropt geluidsbeeld en de druk om te scoren spatte van het schijfje af. Resultaat: een album dat je bij een debuterend bandje heel leuk zou vinden, maar voor deze muzikanten zwaar onder de maat was. De erfenissen van de voorgaande bands leken te zwaar, er kwamen berichten over knallende ruzies in de studio en de reeks festivaloptredens werd fors ingekort. Ook de eerste berichten overLibertad waren niet erg bemoedigend. Maar eerlijk is eerlijk, de show op Fields of Rock was goed en professioneel, al was de ontvangst van de nieuwe songs matig. Als ik het schijfje in de speler schuif, knalt er direct een snelle rocker met een onmiskenbare Slash-riff uit, "Let It Roll". Ook de volgende vier songs lijken vooral Guns N'Pilots-songs, maar in elk geval met een opener productie van veteraan Brendan O'Brien. De verrassingen komen vanaf track vijf, "The Last Fight". Plots zit er meer speelsheid in de songs, alsof ze vanaf hier besloten nu echt hun eigen muziek te gaan maken. Er mogen zo nu en dan ongegeneerd poppy stukjes tussen en "Mary Mary" heeft zelfs "ooh-ooh-ooh"-koortjes. Geen gezwollen stukken met bombastische intermezzo's, geen rockers-met-ademnood, maar popsongs met stevige gitaren en een enkele ongecompliceerde rocker die niet bij elke riff aan Guns N'Roses doen denken. Het is Slash, zondermeer, maar iets lichter en vrolijker. Okee, ELO's "Can't Get It Out of My Head" is de eerste keer leuk maar daarna overbodig en enig gevoel voor humor is gewenst bij de southern boogie van de afsluiter, maar Velvet Revolver is eindelijk een band en ik geloof zowaar in hun toekomst. En da's voor het eerst.

Ik vind dit album stukken beter dan het vlak geproduceerde Contraband.
Dat album moest beslist een groot americaans publiek aanspreken{Miljoenenverkoop!}
Dit album is veel persoonlijker en klinkt ook veel natuurlijker,dit is een echte groeiplaat,want hoe vaker je dit album draait hoe meer je ontdekt,en dat had zijn voorganger bij lange na niet,die kan hier niet aan tippen!!!

Zeg er het uwe van...