Apoptygma Berzerk
Een lange tijd hebben ze ons land overgeslagen, maar vandaag staat de band Apoptygma Berzerk in de P60 te Amstelveen. Ooit begonnen als eenmansproject van Stephan Groth (Grothesk), maar sinds vijf jaar een echte band. Terwijl de overige vier leden zich aan het opwarmen zijn, trekken wij een blikje Heineken open met de goed gehumeurde frontman.

Nederland vs. Amerika
Na een aantal shows in Rotterdam staat de band vandaag voor de vijfde keer in Nederland, tot ergernis van de frontman alweer niet in onze hoofdstad. "Maar ik kom er wel vaak en graag, voor een vakantie. Het is een geweldige stad, maar het weer was er vandaag erg slecht! We gingen met zon weg uit Oslo en kwamen met het vliegtuig aan in een regenachtig Amsterdam." De zanger concludeert dat het hele klimaat van streek is, "het einde van de wereld komt eraan!"
De Amstelveense zaal van vandaag heeft een capaciteit van maximaal 550 bezoekers (excl. balkon), wat voor deze band een lachertje is. In Amerika speelt Apoptygma Berzerk stadionconcerten en hebben ze zelfs top-tienhits. Groth is hier erg trots op: "Momenteel staan er erg veel alternatieve bands in de Amerikaanse hitlijsten, het gaat eindelijk de goede kant op. Dat betekent dus automatisch dat er steeds minder R&B en hip-hop instaat, dan vier ik thuis een feestje. Amerika is vaak een voorloper op muziekgebied en ik hoop dat dit snel overslaat naar Europa!"
Invloeden
Apoptygma Berzerk wordt vaak omschreven als een synthpop/futurepop/alternatieve/rockband, wat denkt de band zelf van die hokjes?. "Het is altijd al mijn bedoeling geweest om het moeilijk te maken ons in een genre te stoppen. Net als bands als Sisters Of Mercy, Depeche Mode en Pink Floyd, kun je ons niet in slechts één hokje stoppen. Ik probeer vaak twee extreme punten met elkaar te verbinden, het moet experimenteel en tegelijk ook mainstream klinken."
Een band als Depeche Mode is tevens één van zijn grootste voorbeelden, waarnaar hij zelf erg opkijkt. "Ik heb Martin Gore van Depeche Mode ooit eens ontmoet, wat helaas bij een snelle handdruk bleef. Wel gaf ik hem snel mijn laatste album - ik draag er altijd eentje bij me voor gevallen als deze. Helaas nooit iets van gehoord, maar ze krijgen er dan ook vast honderden per dag."

Opnameproces
De Noorse band is ooit begonnen als soloproject op de zolderkamer van Groth, maar tegenwoordig doet hij het met behulp van anderen. "Vroeger waren de bandleden puur voor de tour, maar ze helpen tegenwoordig ook mee in de studio. Ikzelf speel nog steeds alles in en neem dit op, dat schijfje geef ik aan de bandleden en deze spelen het vervolgens stukken beter in." Deze bandleden zijn er echter niet bij met zijn side-project Fairlight Children. Dat blijkt dan ook op een laag pitje te staan. "Daarmee heb ik twee cd's gemaakt, meer zullen er waarschijnlijk niet komen. Ik heb er helaas geen tijd meer voor, de laatste twee jaar concentreer ik me puur op APOP."
Profielwebsites
VampireFreaks, PureVolume, MySpace, noem het op en de band heeft het. Groth is dan ook helemaal wild van deze profielwebsites: "Het internet is perfect om nieuwe bands te ontdekken. Vroeger luisterde je naar de radio of keek je muziekzenders, nu surf je even rond op het internet. Negentig procent van de bands die ik nieuw heb leren kennen komen van MySpace!" De frontman vertelt de officiële website niet eens meer te updaten. "Nadat ik twee jaar geleden MySpace heb ontdekt, ga ik zelf nooit meer naar een officiële website. Op MySpace staat namelijk alles wat je wilt weten; hoe klinken ze, waar komen ze vandaan en wanneer spelen ze live. Niemand heeft behoefte aan saaie lange biografieën en dergelijke." Hij geeft zelfs toe verslaafd te zijn "Ik zit er elke dag wel even op, mensen sturen me vaak berichten en ik houd graag deze contacten bij."
De moeilijke bandnaam
Wat de bandnaam precies betekent weet de frontman eigenlijk niet meer. Ooit willekeurig uit een Grieks woordenboek gekozen, maar nooit stilgestaan bij de gevolgen. "Niemand kan de bandnaam echt uitspreken, hierdoor zijn we al snel met afkortingen als APB en APOP gaan gebruiken. De echte bandnaam gebruik ik zelf bijna nooit meer, het is een hele mond vol met te veel klemtonen" Naast de uitspraak blijkt ook de spelling een probleem. "De bandnaam is ontelbare keren verkeerd gespeld op flyers en grote posters, maar het is nooit een reden geweest om hem te veranderen of te wijzigen."
Wanneer de tour is afgelopen gaat de band terug naar hun thuisland, om een nieuw album op te nemen. Hopelijk zal de band tijdens de promotie van deze schijf ons land niet weer overslaan. Want ook in een zaal als vandaag weten ze te overtuigen.
Ik ken ze vooral van hun muziek van eind jaren '90.
Ik wist niet eens dat ze nog bestonden.