Appelpop 2007, vrijdag achteraf
Je moet weten dat er dit weekend in mijn dorp een festival in een grote feesttent gehouden wordt. En toch heb ik gekozen voor het zestig kilometer verderop liggende Appelpop in Tiel. Waarom? Betere sfeer, meer bands en het is in tegenstelling tot het festival in mijn dorp gratis.
De organisatie van Appelpop gaf op hun website aan dat als je met eigen vervoer komt, je kans op een parkeerplek wel nihil kan zijn. Hier had ik dus rekening mee gehouden, maar niets van dit alles. En dus meld ik mij veel te vroeg voor de benodigde pasjes. Een half uur voor het eerste optreden is het dan ook nog verdacht stil op het terrein. Waar is het publiek? Rondje over het terrein lopen dan maar, festivalmarkt, leuk. En meteen een bekende tegenkomen, collegafotograaf Awarnach.
Om precies 19.00 uur staat er dan toch al heel wat publiek en mag Luie Hond van start gaan. Een goede keuze om deze band te laten starten. Het publiek wordt warm gemaakt met fijne Jamaïcaanse klanken gecombineerd met Nederlandstalige teksten over vooral meisjes. Het is misschien flauw om de vergelijking te maken, dus Doe Maar niet. He, verdorie.
Op het tweede podium start even later Johan. En Johan maakt hele mooie liedjes en videoclips met vallende tuinkabouters. En dat laatste hadden ze misschien ook op het podium moeten doen, want nu is de performance best saai. Muzikaal zit het allemaal perfect in elkaar, maar ik vind Johan geen festivalband. Die moet van het podium af spatten en dit is allemaal zo braafjes. Ik besluit daarom te verkassen naar het regiopodium, waar dan Mister Blue Sky speelt. Ik kom waarschijnlijk op een verkeerd moment, want de bassiste staat met een tasje over haar hoofd te spelen. Leuke gimmick, maar verder word ik er niet enthousiast van.
Waar ik naar uit heb gekeken is het optreden van The Scene. En ik was huiverig dat het zo ontzettend tegen zou vallen, dat heb ik vaker bij reünies. Gelukkig was dit niet het geval. Wel opvallend is dat The Scene eigenlijk alleen nog maar om Thé Lau draait en dat de rest van de bandleden met gemak vervangen hadden kunnen worden. Bewijs daarvan is de extra gitarist, Leendert Haaksma, die zich in een glansrol door de solo's heen speelt. En dat het lijkt dat Thé wat te veel aan de drank heeft genipt voor het optreden komt alleen zijn zang ten goede. Hij weet in ieder geval de teksten nog van "Blauw", "Rigoreus", "Open" en "Iedereen is van de wereld" en dat is toch waar het publiek voor komt. Geslaagde wederopstanding dus.
Op het tweede podium staat ook een geslaagde wederopstanding. Meer een doorstart eigenlijk, want al een tijdje is Anonymous Mis in zijn eentje Postman. Soms speelt zijn vrouw Anouk mee, maar die is gelukkig thuis gebleven (ik en Anouk kunnen niet door één deur). Al bij het tweede nummer heeft Postman het publiek te pakken met een "Say Ho-oooooooooo" en hij laat dit ook het gehele optreden niet meer los. Ook mogen er wat credits naar zijn uistekende liveband en erg charmante achtergrondzangeressen.
Onderweg naar de afsluiter Racoon dan maar. Opvallend tijdens de eerste drie nummers is hoe beweeglijk zanger Bart is. Racoon staat in mijn ogen bekend om hun wat statische podiumpresentatie, maar Bart is dus nu lekker op dreef. Dat blijkt ook als hij opeens de cover "Thank god I'm a country boy" inzet. Daarna komen de wat rustigere nummers als "Brother" en "Laugh about it" en dan kakt het toch weer een beetje in. Jammer - daar had meer in kunnen zitten.
Als ik dan eenmaal een uur later mijn dorp kom in rijden, is Bløf daar net klaar met spelen. Die zie ik morgen. En dan klinkt in de verte uit de feesttent van een cd "I'm sorry, for the times that I made you scream ....' Zo zie je maar dat je niet alles mee kan hebben.
Het was vanavond ook weer spectaculair!
Een festival met echt en betaalbaar bier, goede wc's en spectaculaire en diverse optredens van louter Nederlandse artiesten. Samen met het ontspannen publiek (dat wil in de hoofdstad wel eens anders zijn) maakt het, dat ik volgend jaar weer terugkom. Appelpop is geweldig :)
Qua programmering val ik nou niet meteen van mijn stoel. Ik vind het allemaal wel veilig. Ik kwam gisteren nog met de auto langs Tiel, maar deze reed ook gewoon door. ;-)
The Scene had ik dan wel weer willen zien... maar verder is het inderdaad vrij avontuurloos, programmagewijs.
Ik heb helaas het genoegen nog niet gehad om Johan live te zien. De keren dat ik de kans had, kwam er toch weer iets tussen. Maar als ik bovenstaande zo doorlees, is het misschien niet zo spijtig dat ik ze heb moeten missen. Toch het cd'tje maar weer op zetten en er zelf publiek bij bedenken...
helemaal geweldig dat appelpop