Kate Nash - Made of Bricks

Het is lang geleden dat ik een liedje op repeat heb gezet vanaf de minuut dat ik het leerde kennen ergens in de ochtend tot ik ging slapen, maar "Foundations", de eerste single van het debuutalbum van Kate Nash, kon me niet lang genoeg duren. Dat frivole deuntje, dat olijke gitaartje, dat heerlijke en dan zingen over dat het echt niet werkt, de relatie. In het, in den beginne al even olijke clipje wordt het pijnlijk duidelijk. En volgens mij is precies die wrange paradox tussen olijke liedjes en sterke meisjesteksten die "Foundations" tot het wat mij betreft beste popliedje tot nu toe van 2007 maakt. Cheesy, maar niet té. Piano, maar ook beat. Rijm, maar niet altijd. Met zo'n sterke single kan eigenlijk de plaat alleen maar tegenvallen. Dat is gelukkig niet het geval: bijna elk liedje op Made of Bricks krijgt van mij de kwalificatie 'sterk popliedje'. "Mariella", "Birds", "Nicest thing" (fijn met viool!). Wel is het zo dat de hele plaat in één keer wel wat te veel van het goede is en het gekke is dat de elementen die ik zo prijs in de single daar in feite verantwoordelijk voor zijn. Op een gegeven moment beginnen stem en accent even tegen te staan, misschien is het ook het vertrouwen dat eruit spreekt. Bovendien vallen de mindere liedjes tussen de meeste sterke wel op: "Pumpkin soup" heeft iets te veel makkelijke beat en het erop volgende "Skeleton song" zit iets te ingewikkeld in elkaar voor iemand die door eenvoudigheid uitblinkt (waardoor het laatste gedeelte van dit lied, waar Nash rustig is) weer prettig luisterbaar is. Het ruim dertien minuten durende anthem aan het eind ten slotte een opsomming van wat Nash allemaal kan. En dat is toch veel. Daarom toch veel punten voor dit debuut. Al is het, en daar zal ik nog lang op terug blijven komen, alleen maar om de
single.

Zeg er het uwe van...