Marco Polo - Port Authority

Er zijn soms van die hiphop producers (lees: Timbaland) die de denkfout maken dat ze naast het in elkaar draaien van briljante producties ook wel zelf kunnen rappen. Dat Timbaland geweldige beats maakt staat buiten kijf, maar op zijn laatste plaat zijn de grootste missers niet geheel toevallig de nummers die hij zelf denkt te moeten dragen. In dat opzicht kan hij misschien een voorbeeld nemen aan Marco Polo, een producer born and raised in Toronto, die enkele jaren geleden naar Brooklyn verhuisde. Afgaande op Port Authority loopt daar zoveel gerenommeerde klasse rond, dat Marco vermoedelijk heeft gedacht: ik kan toch niet rappen, dus ik blijf wel achter de draaitafels staan. Want dat Port Authority een klasseplaat is, staat al na één draaibeurt vast. Achttien tracks met allemaal verschillende rappers, die hun teksten spuwen over de rijkelijk met piano en strijkers gevulde beats van Polo. De tracks bewijzen eens te meer dat de Amerikaanse rapscene ongelooflijk rijk aan talent is, en dat er zoveel meer is dan alleen 50 Cent of Snoop Doggy Dogg. Dit zijn mc's die terugverlangen naar de tijd dat Big Punisher, 2Pac en Notorious B.I.G. nog in leven waren, naar de hoogtijdagen van Public Enemy en naar de dagen dat hiphop nog niet alleen maar om bling-bling draaide. Het beste uit die periodes wordt hier samengevoegd en gemixed tot een energieke, bruisende en soms ook dreigende stamppot van nostalgie. Op Port Authority zijn het niet zozeer de zeewind van Venice Beach en de barbecueluchten van de front lawn die je tegemoet waaien, zoals dat vorig jaar op de wereldplaat Stepfather van People Under The Stairs het geval was; eerder drijven je gedachten naar dichtgetimmerde public housing flats en brandende olievaten omringd door opscheppende mc's. Maar allememaggies, wat is dit goed. Ik kan er geen genoeg van krijgen, en het zal mij benieuwen of er dit jaar nog wat beters uitkomt in dit genre.

Goed album inderdaad, maar wat een zielige review.. hou toch eens op over de good old days bla bla bla. Zo makkelijk. Alsof Big Pun en Biggie het niet over bling hadden. Dit album staat vol met goede emcees, je noemt er niet 1.

Als je vindt dat er niet meer over the good old days gesproken moet worden, dan zou ik me vooral richten op de heren mc's die deze plaat vullen. Natuurlijk hadden Big Pun en Biggie het ook over bling, maar schijnbaar maakten die heren meer indruk op de mc's op Port Authority dan de wannabe gangsters anno 2007 (en ik geef ze geen ongelijk). Deze hele plaat ademt nostalgie, en ik geef zodoende slechts weer wat het thema van deze plaat is. Dat dat je niet aanstaat vind ik prima, maar reageer dat bij voorkeur op die gasten af die hier de raps voor hun rekening nemen ;)

Spookrijder heeft gelijk, er zijn er nog maar weinig. Ga niet lopen zeiken over dat Biggie etc het al over bling hadden, episodes, boeiend weet je. Die shits geweest, en mensen van nu die echt vet zijn die onder andere op de plaat staan ( Masta Ace, Kool G Rap, SupaStition, OC )proberen het wel terug te brengen, praten geen bla bla, en hebben het idd niet over bling dus vergelijken met eerste dingen schiet niet op man. Zij blijven old days, en meeste wonen nog steeds in hun huis en stad waar ze zijn opgegroeid, geven al hun geld uit aan new studio material. Hou op over de alom bekende, en zo vaak besproken biggie etc, er zijn gasten van nu die nog steeds echt hiphop maken en vele ervan staan op dit album.

mooi hoor maar niet heus

Zeg er het uwe van...