Mark Knopfler - Kill to get Crimson

Bekentenis: Ik hou van Dire Straits. Sterker nog, "Telegraph Road"is wat mij betreft het meest complete muziekstuk ooit in de popmuziek. Zo, dat is er uit! Mark Knopfler solo is echter heel andere koek. Voor me ligt het nieuwe album Kill to get Crimson en op basis van zijn laatste twee langspelers vreesde ik al het ergste. Bij beluistering blijkt mijn vrees gegrond. De samenwerking met countrylegende Emmylou Harris kon al niet meer boeien, dit nieuwe album is echt het schoolvoorbeeld van saaiheid. Vanaf opener "True love wil never fade" tot aan "Secondary waltz" kabbelt het album traag en slaapverwekkend voort. Natuurlijk, het gitaarspel is van meesterlijke kwaliteit, maar Mark schijnt zich voornamelijk nog op het singer-songwriter-genre te willen richten en dat levert in zijn geval alles behalve spannende liedjes op. Het zijn vooral liedjes die je als achtergrondmuzak zou kunnen horen in een Engelse pub of in de Bijenkorf. Ik moet wel toegeven dat zijn stem op dit album warmer en voller klinkt. Waar Knopfler er in het verleden nog wel eens van beschuldigd werd zijn teksten onverstaanbaar te mompelen, is het nu prettig om te constateren hij weldegelijk echt kan zingen. Er zijn gelukkig nog een paar lichtpuntjes. Bij "Punish the monkey" bijvoorbeeld, leef ik even op door de aparte percussiepartij, maar daarna is het weer snel terug naar de truttige burgerlijkheid. Op afsluiter "In the sky" komt dan nog even een prachtige saxofoonpartij van Chris White voorbij. Maar alleen daardoor haalt Knopfler echt niet het niveau van bijvoorbeeld Sailing to Philadelphia. Misschien moet deze vroeg oude man maar stoppen met platen maken en alleen nog maar optreden. Kan ik tenminste genieten van "Telegraph Road".

Truttige burgerlijkheid..jij begrijpt de essentie van het ouder worden niet geheel en dat daardoor de rijpheid en rust in zijn composities geniaal worden. Thelegraph rock is inderdaad een meesterwerk maar bv een nummer als speedway to nazareth is zelfs beter rijper en daardoor waardevoller voor de echte fan.

Dat je zijn samenwerking's verband met Emmylou Harris niet kan bekoren en boeien geeft aan dat je zijn muziek teveel spiegelt aan de begintijd van Dire Straits. Ik was ook van af dag 1 een verliefd in 78 toen Sultans of Swing uitkwam en hij doorbrak met De dIRE sTRAITS en heb sindsdien alle albums origineel in huis gehaald en na het meesterwerk op Sangri-La liggen de nummers van Kill to get Crimsonprecies in de zelfde lijn en geven een geweldig rust. Ik ben er in iedergeval zeer content mee. En vind Knopfler gewoon top ook life meermaals meegemaakt te hebben.

Gr. Dick

Dick, je bent een ouwe lul aan het worden jongen.

@Dick:

Alleen staat "Speedway to nazareth" niet op dit album maar op "Sailing to philadelphia". Waar ik naar verwijs als een wel goed solo album, als ik me niet vergis.

En als dit de essentie is van het ouder worden, laat me dan alsjeblieft voor altijd jong blijven.
Toch jammer dat er diverse tijdgenoten van Mark nog wel spanning kunnen leveren.

Ik ben een fan sedert "sultans of swing " en ik blijf dat met evenveel respect zelfs nu met "kill to get crimson". Ik ben ook veranderd dus evenveel (en zelfs meer) respect; keep on going Mark!!!!

@Danny
Wie bedoel je eigenlijk met die "spannende" leeftijdsgenoten? Neem b.v. de Rolling Stones: die proberen nog altijd even hard te rocken als vroeger, wat bij mij enkel medelijden kan opwekken.
MK heeft het ook allemaal gezien en meegemaakt, voor hem hoeft het niet meer. MK vertelt en het enige wat je kan doen is LUISTEREN. Je moet wel willen natuurlijk. De teksten en vooral ook de wonderlijk harmonieuze melodieën beroeren minstens evenveel als het (overigens nog steeds fantastische) gitaargeweld van vroeger.

Trouwens zoiets heeft een naam: EVOLUEREN. Rolling Stones dat is STILSTAAN.

Ik kan enkel besluiten met een anekdote over de echte MK-fans: tijdens een optreden in Vorst Nationaal begon MK een solo te spelen en er waren enkele "fans" die begonnen mee te joelen en fluiten en zo. De zaal reageerde met een ssshhh... Echte fans LUISTEREN.

Nee Mario. De "echte" fans waren in slaap gedonderd. Van verveling.

Hahaha! Ik dacht nog: zal ik het doen of doet de oude Koelenaallert het even.

echte fans vallen niet in slaap !! maar " luisteren" is het niet Mario

Ah, je bent dus alleen een "echte fan" als je klakkeloos elk nieuw album geweldig vindt.

Ik moet vaststellen dat dit in mijn geval met MK wel zo is ja.
Wat is fan zijn?
Ben je fan van een artiest als je niet alle cd's op zijn minst goed vindt? Ben je een fan als je van een artiest zegt dat zijn laatste cd ontgoochelt? Volgens mij ben je dan ex-fan.

En akkoord, je kan niet alles even goed vinden. Zo zijn er op Kill to get Crimson twee nummers die ik telkens skip. Maar dan blijven er nog steeds 10 steengoeie nummers over. En dat is nu eenmaal iets waar ik eigenlijk zeker van ben als MK een album uitbrengt: altijd zullen de meeste songs mij in de smaak vallen! En dat is volgens mij de definitie van een fan.

Hoi Danny!
ik ga zeker geen dingen zeggen als "je hebt het niet begrepen enzo" want dit is niet te begrijpen alleen te voelen. Als jij meer van prachtige gitaarsolo's houdt (wat ik echt snap want Brothers in Arms is bijv. echt het einde) maar ik vind persoonlijk deze plaat heel mooi. Een fijne stem en niet zozeer burgelijk truttig maar rustig en mooi sfeerbeschrijvend. Een typisch geval van dat ik me echt de beelden voor me zie waarover Mark zingt.

Groetjes,

Bart

ps ik moet echt huilen van de Jeroen van de Boom banner op deze site :P

mario ik ben het eens met jou, ik denk niet dat Mark ooit muziek zal maken die ik niet zal kunnen aanhoren; Onlangs hoorde ik " six blade knife" in hertsberge gedraaid door ne deejay van 25 jaar, da een schitterend moment en die gast besefte da nie volgens mij. Hopelijk tot voor iedereen tot in Vorst op03/06/2008 Bij leven en welzijn!

sorry een "totje" te veel

Het mooie van Mark Knopfler is dat hij meegroeit met zijn publiek. De twintiger uit de tijd van "Sultans of Swing" is nu een dikke vijftiger.
Aan de andere kant : als ik kijk naar het publiek bij zijn concerten dan zie ik ook nog heel veel jonge mensen ! Mark Knopfler is voor mij nog steeds een legende en blijft mij verrassen met steeds weer mooie muziek. Ik hoop dat hij nog jaren dit fijne werk blijft leveren.

g

Het kan zijn dat dit een rustiger album is, maar de nummers zijn vooral gebaseerd op zijn jeugd/verleden. Zelf vind ik het 1 van zijn beste albums, maar hij doet het nog altijd beter dan de gemiddelde 'zanger/band' nu. Buiten dat heeft hij een aantal jaar geleden geweldige nummers gehad als Speedway at Nazareth wel te verstaan. Ook Silvertown blues en What it is zijn geweldige tracks. MK is naar mijn mening de beste artiest aller tijden en Dire Straits de beste band.

Zeg er het uwe van...