Orange - Escape From LA

Poppunk. Het is toch een beetje een scheldwoord geworden de laatste jaren. Niet in de laatste plaats omdat tienersterretjes als Avril Lavigne van zichzelf vinden dat ze poppunk maken. En natuurlijk omdat Good Charlotte een ongelooflijke ruk-band is. Lieve lezers, het is tijd voor een echt poppunk-album. Escape From LA is het tweede album van Orange. Debuut Welcome To The World Of Orange van deze band uit Los Angeles (goh) is aan de doorsnee Europese punkliefhebber voorbij gegaan. Ik had 'em ook eventjes gemist, misschien wel omdat hier op File Under het schijfje de grond in werd geboord. Orange combineert jaren zeventig punk met de bekende Californische punkrock-sound. Veel 'whoa, whoa, oowhoa' dus. Orange is de jongere en vrolijkere versie van Green Day. Met een gemeenheid die af en toe aan Rancid doet denken en dan weer een catchy stuk dat zo van een Less Than Jake-album lijkt af te komen. Ook vocaal staat Orange zijn mannetje. Waar het standaard westcoast-punkbandje nog wel eens nasaal wil klinken, beschikt Orange in de persoon van Joey Dexter over een uitstekende zanger. Bovenal straalt de band vrolijkheid uit. Zelfs in nummers 'met een boodschap' zoals "Republicans" en "Last Punk In LA" staat het plezier voorop. Zelfs met de cover van het verschrikkelijke "Karma Cameleon" komen de vrolijke snuiters van Orange weg. Nummers als "What I'm Looking For" en het erg prettige "Get The Fuck Out Of My Way" zing je na een keer luisteren mee. Orange is een leuk bandje, of zoals ze het zelf zeggen: punk is fun again!

lekker intro van het artikel, helemaal mee eens :D

Zeg er het uwe van...