Paul Sabu - Strange Messiah

Paul Sabu is in rockkringen vooral bekend van Only Child, destijds een sensatie onder AOR-liefhebbers. Toch heeft de man in de afgelopen twaalf jaar geen nieuw werk uitgebracht als zanger, maar heeft hij des te meer songs geschreven en geproduceerd voor anderen. Veertien platina en elf gouden platen hield hij over aan het werk voor onder andere David Bowie, Alice Cooper, Madonna, Prince en John Waite. Hij heeft het echter niet kunnen laten en is toch weer de studio ingedoken voor een album. Ik vermoed dat hij daartoe is uitgenodigd door label AOR Heaven en/of een of meer van de begeleidende muzikanten, want er is geen sterrencast aangetreden om een handje te helpen, het is een legertje Duitse muzikanten geworden. Geen kleine namen weliswaar, zoals Michael Voss (Mad Max) en Ralf Heyne (Biss), kortom de meest actieve Duitse rockfabriek van het moment. Toch zou je na veertien jaar denken dat Sabu wat spannender songs zou hebben liggen dan wat we hier horen. De songs voldoen aan alle AOR-vereisten en kennen ook genoeg variatie, maar daarmee red je het niet. Opener "Strange Messiah" mag er wezen, "Dangerous Behaviour" daarna is ook prima, maar de derde track "Blow By Blow" - met een AC/DC(!)-refreintje - is wel erg mager. En dat komt helaas vaker voor: refreintjes die niet verrassen, geen bruggetje dat ik nog even wil terughoren. Begrijp me niet verkeerd, het is zeker geen slecht album. Producer Michael Voss (inderdaad, niet Sabu zelf) heeft gekozen voor een Groot Geluid dat prima bij de songs past. Maar voor de Sabu-fan die zich maanden heeft zitten verheugen op nieuw werk kan dit haast niet anders dan een teleurstelling zijn.

Zeg er het uwe van...