Saybia - Eyes on the Highway

Raar is dat, hoe het af en toe gaat. Dat een band an sich niet veel aan haar geluid verandert, maar toch een veel betere cd af kan leveren dan haar vorige. Het gebeurt Saybia met hun nieuwe cd Eyes On The Highway. In alles is deze cd vier, vijf slagen beter dan zijn voorganger These Are The Days. Zoals George toentertijd al opmerkte, het beste nummer was de titelloze hidden track. En als je zo'n conclusie moet trekken nadat je verliefd geworden bent op een band na een fantastisch debuut is dat een behoorlijke tegenvaller. These Are The Days moest er volgens mij gewoon te snel komen, omdat The Second You Sleep zo'n onverwacht groot succes was. En dan zie je heel vaak dat een band na een teleurstellende tweede een ijzersterke derde aflevert. Dat gebeurt Saybia nu dus ook. Op Eyes On The Highway klopt het allemaal weer precies. De uithalen in de zanglijnen van Søren Huss, die op de vorige cd bijna allemaal net te langslepend leken, zijn net als op het debuut, weer precies goed in balans. Mooi voorbeeld hiervan is de ballade en huidige single "Angel", wat overigens een liedje is dat wel moet groeien. Ook in de uptempo-nummers, zoals het toch wel bijna tegen symfo aanleunende en daardoor enigszins verrassende "Godspeed Into The Future", klopt het weer helemaal. De grap is dat doordat de zanglijnen van Huss beter zijn, dit als een soort van domino-effect ook de rest van de band weer beter lijkt te maken. Vooral lead-gitarist Sebastian Sandstrøm lijkt hierdoor ook beter zijn ei kwijt te vinden in de nieuwe nummers. Hierdoor klinkt Saybia op Eyes On The Highway af en toe wat steviger dan op zijn twee voorgangers, maar zoals gezegd, de verschillen in het geluid zijn klein. De crux zit 'em vooral in de liedjes die veel beter zijn en dat is een goede zaak.

Omdat we blij zijn dat Saybia de neuzen weer de goede kant op heeft staan gaven we vijf cd's weg van deze Denen. Daarvoor ben je nu helaas te laat.

Klopt, een hele fijne plaat, en stukken beter dan nummer 2.

Zeg er het uwe van...