The Kissaway Trail - The Kissaway Trail

Dat dit album al een hele tijd verkrijgbaar is weerhoudt mij er niet van om alsnog dit stukje te typen. Sterker nog: ik wil graag nog wat tegenover het concertverslag stellen dat op deze site staat. The Kissaway Trail heeft namelijk afgelopen jaar met een fantastisch album gedebuteerd. Wat ze op London Calling kwamen doen weet ik niet, ik kan dit geen Britpop noemen. Eerder Canadian-indie, aangezien deze Denen aan hetzelfde infuus lijken te liggen als Arcade Fire. Met openingszin 'Hey, when you're listening you're here' en het daaronder onderliggend tapijt van een zwaar aangezette orgel word je gelijk in de intense sfeer van het album gezogen. En alsof dat nog niet genoeg is worden er ook nog strijkers en kerkklokken bijgesleept, ja toe maar! Een wel zeer geslaagd lied is "Smother + Evil = Hurt". Het heeft een soort gedragenheid als Peter Gabriel's "Biko" en kan zich meten met het beste van Arcade Fire. En de zinsnede 'We put favorite tracks on repeat' klinkt bij een muziekliefhebber natuurlijk altijd goed. In "Tracy" is ook een dikke gelaagdheid te ontdekken waarbij een nonchalant doortokkelend gitaarloopje je bij de hand neemt over de tegendraadse drumpartijen. De track "Soul Assassins" had zo uit een vorig leven van Radiohead kunnen komen (heee, London Calling?). Volgens mij heb ik het fraaie outro van "61" al ooit eerder ergens anders gehoord, maar waar? The Kissaway Trail blijft je trouwens met mooie melodieën om de oren slaan. Daar moet je wel voor in de stemming zijn, want het zijn er ook vooral veel. Intense kost, zoals het dat ook bij het eveneens Scandinavische Fireside kan zijn. Bijzonder mooi allemaal. Jammer dat ik ze nog niet live heb kunnen zien.

Zeg er het uwe van...