Tunng - Good Arrows

Soms ben ik wel een beetje vreemd. Ik bedoel, nu heb ik dan zo'n last.fm-account en download ik platen die ik al heb gekocht, omdat ik wel wil dat iedereen weet dat ik naar een bepaald liedje luister. Good Arrows van Tunng kocht ik op vinyl, iets wat ik zelden doe bij nieuwe albums, maar ik vond zowel de binnen- als de buitenhoes zo mooi. Een hoes die je kunt voelen, want hij glimt en ribbelt en is stroef en is glad en alles tegelijk. En, zo dacht ik, dat is de muziek van Tunng eigenlijk ook. Alles tegelijk, maar je moet wel tegen zacht en lieflijk kunnen om dat te kunnen horen. Eigenlijk is het recept hetzelfde als op de eerste twee albums van deze Engelse band: zachte samenzang, begeleid door akoestische gitaar, maar ook door allerhande moderne elektronica, waardoor de meeste liedjes precies die twist meekrijgen waardoor het zachte en het lieflijke ook een beetje stoer wordt. Het lijkt ook of het zestal pas op deze derde plaat de beste combinatie tussen de elektronica en het luisterlied heeft gevonden (iets wat door veel recensenten overigens 'toegankelijk' wordt genoemd en daardoor wordt afgedaan als 'minder' - niet naar luisteren, zeg ik). "Bricks", de eerste single van de plaat, lijkt op het eerste gehoor een min of meer gewoon luisterliedje, maar het zijn, zoals wel vaker, de details die het doen. Toch is de kwaliteit van de basismelodieën zo goed, dat het niet alleen de details zijn waardoor deze plaat in je lijf wil kruipen en er nooit meer weg wil gaan. Het is het totaalplaatje, al heb ik een hekel aan dat woord. Wol kan prikken, maar in een deken is de stof toch vooral warm. Zoiets. En bovendien maakt Tunng muziek waarin je details blijft ontdekken. Tunng staat op mijn last.fm-pagina inmiddels bovenaan. En "Bullets", de tweede single van het album, staat in een ander lijstje weer bovenaan. Wat een geweldige plaat. Wat een geweldige single.

Hier is de video van "Bullets". (met dank aan Spunk)

Zeg er het uwe van...