Agua de Annique - Air
Je vraagt het je toch stiekem af, waar de fans van The Gathering meer naar uitkeken; deze plaat van frontvrouw Anneke of die van de rest van de band. Een beetje naar misschien, hoewel je het ook van de positieve kant kunt bekijken; er zijn nu immers twee groepen waarvan er iets moois kan komen. In het geval van Anneke is dat, wat een stom woord toch, poprock. In ieder geval op die zondagavond in - godbetert - Emmeloord alwaar Agua de Annique in het plaatselijke jongerencentrum de Klos haar tweede en niet meer helemaal geheime try-out concert gaf. Mooi en intiem, maar geregeld ook venijnig rockend: Annique had het allemaal, inclusief een band die stond als een huis. Van Anneke viel weer eens op hoe mooi ze zingen kan, vooral als er andere dingen van haar stem gevraagd worden dan toen ze bij The Gathering zong (zoals in een verrassende cover van Earth & Fire). Naderhand viel de cd Air mij bij eerste beluistering een beetje tegen. Hij gleed - warm en helder geproduceerd als hij is - weliswaar heerlijk mijn oren binnen op de (brakke) zondagavond erna, maar was dit hetzelfde rockbandje dat ik de avond ervoor had gezien? Het deed mij, in tegenstelling tot live, nu wel geregeld aan het wat gepolijste geluid van The Gathering denken. Maar dan kleiner. Intiemer. Veel rustige nummers op deze plaat, veelal met de piano - waarop Van Giersbergen haar nummers schrijft - als basis. Open klanken, sfeer, en in het mooie "Icewater" soms bijna triphop. "Witness", een onheilspellend voortjagend nummer, en "Lost and Found" zijn live de grootste knallers. Jammer genoeg komt dat er op plaat niet helemaal uit. De gitaaruitbarstingen zijn daar niet overtuigend genoeg en komen in het laatste nummer zelfs wat belegen over. Jammer! Maar voor de rest: een mooie, erg sfeervolle plaat, die zeker ook veel liefhebbers van The Gathering zal aanspreken en in combinatie met het live-geluid een interessante nieuwe band vertegenwoordigt.

File: Agua de Annique - Air
File Under: Meer dan The Gathering
File Audio: [ MySpace]
Enige minpuntje : De cover van "Come wander to me". Bonnie Beecher's versie is gewoon onevenaarbaar. Verder vooral een sfeerplaatje.