VA - Control OST

'Goedemiddag JT Bioscopen, waarmee kan ik u van dienst zijn?'
'Ik zou graag kaartjes willen reserveren voor Control.'
'Welke film zei u, mijnheer?'
'Control, dat is die film van Anton Corbijn.'
'Ik zie deze film niet staan in ons systeem. Het zegt me niets.'
'Oh? Dat meent u niet, het heeft toch uitgebreid de pers gehaald de afgelopen weken'

Het kostte wat moeite om 'em te zien te krijgen, maar ik was best onder de indruk van Control, de film die Anton Corbijn maakte over Ian Curtis. De manier waarop hij dat doet - puur, niet geromantiseerd en zonder een oordeel te vellen over het handelen van Curtis - vond ik echt knap. Zeker omdat de film gebaseerd is op Touching From A Distance van weduwe Deborah Curtis. Het enige kritiekpuntje dat ik had was dat hij voor de rol van Curtis een net te mooie jongen gecast had. Maar goed, dat kun je Sam Riley zelf natuurlijk moeilijk kwalijk nemen, hij speelt bovendien de rol van Curtis overtuigend. Samen met de andere drie leden speelde hij ook nog eens de muziek die ze spelen in de film zelf. "Transmission" heeft het zelfs geschopt tot de bij de film horende soundtrack. Daarop komt het gros van de muziek die in de film zit voorbij. Het rare is dat de muziek die ik in film perfect op zijn plaats vond een beetje als los zand, aanvoelt zo op cd. Terwijl er eigenlijk geen zwakke nummers tussenstaan. Ik bedoel, New Order, Velvet Underground, Buzzcocks, Iggy Pop, Sex Pistols, Roxy Music, Kraftwerk, David Bowie en natuurlijk Joy Division zijn niet bepaald misselijke namen. Misschien komt het wel juist doordat ik vooral de Joy Division-albums koester zo als ze zijn. Daar maak ik niet graag een selectie uit.

'Goedenavond Louis Hartlooper Complex, waarmee kan ik u van dienst zijn?'
'Ik zou graag kaartjes willen reserveren voor Control.'
'Dan bent u net op tijd, ik denk dat de zaal tot de laatste stoel gevuld is vanavond. '
'Gelukkig maar.'

Verdomd mooie film zeg! Vooral het spel met de camera, gebruik van licht, scherpte en diepte. Ik heb genoten.

...en dan vergeet u nog Supersister...

Afgelopen weekend gezien en ook genoten (fuck ja, supersister!), ondanks het plukje kutpubers achterin dat meende emotionele scenes van mtv-commentaar te moeten voorzien. had ik maar de woordkeus en het lef van rob gretton, dan had ik ze wel even op hun nummer gezet. enfin. De bijna Hollands-lullige sfeer van 70s Macclesfield (moest u soms ook zo aan Van God Los denken?) vond ik mooi, de actrice die Annik Honoré speelde vond ik verpletterend mooi en zag er precies zo uit zoals ik me haar voorstelde. Ook nog wat opgestoken over sommige nummers.Volgens mij wil Anton C. ons laten zien dat Curtis bewust op zoek ging naar getroubleerde relaties (met Annik, met Debbie) om vandaaruit liedjes te maken. Helaas greep 't 'm meer aan dan hij aan kon - ik moest ook aan Kurt Cobain denken.
De Comic Relief in de vom van Rob Gretton was ook tamelijk briljant.

Wat ik ook erg sterk aan de film vind is dat je zelf aan de zijlijn staat en het ziet gebeuren: je wilt ingrijpen, maar bent machteloos en weet ook al hoe het afloopt. En toch hoop je dat het wel goed gaat.

Zeg er het uwe van...