Disavowed - Stagnated Existence

Ik krijg de laatste tijd nogal eens naar mijn hoofd geslingerd dat ik op Frans Bauer lijk. Tsja, wat doe je er aan? Misschien toch maar eens aan de onafwendbare kale knikker gaan denken. Het zal u ongetwijfeld een worst wezen en u vraagt zich waarschijnlijk terecht af wat bovengenoemde volksheld in godsnaam in een recensie van Disavowed doet. Na even zoeken heb ik toch een aanknopingspunt gevonden. Zowel Disavowed als de vertolker van het zorgeloze levenslied komen oorspronkelijk uit Brabant. Vraag me niet wanneer het bij Fransie dan fout is gegaan, want zelfs als hij heel erg zijn best zou doen, zou hij nog geen minuutje brute metal kunnen reproduceren. Over talent gesproken... De heren van Brabants best bewaarde geheim hadden echter zelf ook de nodige problemen vanwege een langdurige polsblessure van de inmiddels vervangen drummer en daarom heeft het zo'n zes jaar geduurd voordat Stagnated Existence, de opvolger van Perceptive Deception het levenslicht zag. Nieuwe drummer Romain Goulon is evenwel een waardige vervanger en mede daarom zijn er ondanks het tijdsbestek weinig grote veranderingen in muzikaal opzicht. Nog steeds spelen de heren technisch hoogstaande deathmetal op Amerikaanse leest geschoeid en voegen daar die typische Nederlandse groove aan toe, welke we ook kennen van bands als Severe Torture en Pyaemia. Bovendien is er deze keer voor meer afwisseling gekozen en hebben de afzonderlijke nummers meer een eigen smoel meegekregen wat wel zo prettig wegluistert. Ik moet wel bekennen dat ik de grunt op het vorige album wat zieker vond en ook de productie een tikkie vetter, maar dat neemt niet weg dat deze doorzetters een geslaagde rentree maken.

Zeg er het uwe van...