Glenn Hughes - Live In Australia

Hè, alweer een live-cd (en aparte dvd) na de dubbelaar van drie jaar geleden? Jup. En ondanks dat vijf van de dertien songs al op Soulfully Live In The City Of Angels stonden, is het geenszins een overbodige release. Ten eerste bracht Hughes twee puike studio-albums uit (hier samen goed voor zes songs) en ten tweede was dit een bijzonder concert met bas, gitaar en toetsen en daarnaast soms een strijkkwartet. Uitgeklede versies dus, met de inmiddels vertrokken J.J. Marsh op gitaar en toetsen - al vraag ik me af hoe hij dat doet als er toetsen én gitaar te horen zijn... Vaak is gekozen voor de intiemere songs, zoals "Frail" en "The Divine". Daarnaast zijn ook de covers "Nights In White Satin" (Moody Blues) en "Whiter Shade Of Pale" (Procol Harum) te horen en uiteraard een stel Purple-klassiekers, zoals "Mistreated" en "This Time Around". Op dit album komt de soul in Hughes' stem meer naar voren dan anders. Geen wonder dat David Coverdale zich in Deep Purple zo bedreigd voelde door de man die eigenlijk de bassist was. De akoestische gitaren op dit album klinken warm en dichtbij, de strijkinstrumenten zijn geen veredelde synthesizers maar vormen een fraaie achtergrond voor de rest en Hughes.... wauw! Op "Gettin' Tighter" doet Aussie brulboei Jimmy Barnes nog mee, maar ik had daar liever gewoon Hughes gehoord. Maar dat is dan ook het enige smetje op een verder wonderschoon album. Op Music For The Divine liet Hughes al horen ook in heel kleine en intieme songs uit de voeten te kunnen en dit is eens te meer bewijs daarvan.

Zeg er het uwe van...