Meer Eigen Beheer: Lee Mason / Harm Jan Wilbrink

Ik weet niet hoe het voor u is, maar Lee Mason, dat klinkt in mijn oren als een Amerikaanse songsmid die liedjes zingt over gemiste kansen, verwaarloosde vriendschappen en die verbroken relatie met zijn grote liefde van vijf jaar terug waar hij nog steeds niet over heen is. Achter de naam Lee Mason gaan echter gewoon drie Amsterdammers schuil die mooie, grotendeels akoestische, liedjes maken. Zanger/gitarist Michel heeft een fijne stem die soms klinkt als een lichte versie van Dave Eugene Edwards, maar hij kan ook gemakkelijk switchen naar een Jasper Steverlinck-achtig geluid. In de intieme liedjes van de band past dat wonderwel. Ik vind ze niet allemaal even sterk ("Home Is Where The Heart Is"), maar voor prachtige liedjes als het tikkie sombere "I Still Remember" is altijd plek.

De naam Harm Jan Wilbrink klinkt wel oer-Hollands en zo klinkt zijn folk getinte muziek ook. Wilbrink, wonend in het dorp met de prachtige naam Moddergat, zingt in het Nederlands (al doet hij eveneens twee liedjes in de Dedemsvaartse streektaal). Zijn grootste invloed voor Zoals De Kraai Vliegt is zonder twijfel Cornelis Vreeswijk geweest, maar met grote regelmaat moet ik ook aan Boudewijn de Groot denken. In zijn teksten verhaalt deze troubadour over mensen, vaak de wat meer wereldvreemde types, en zijn liefde voor de natuur. Opvallend is het fijne samenspel met zijn vijf begeleiders. De zwierige accordeon van Onno Wieten tilt de liedjes meer dan eens naar een veel hoger niveau. Bovendien klinkt de cd voor een album dat in twee dagen opgenomen is bijzonder goed.

Zeg er het uwe van...