Mehida - Blood & Water

Wederom heb ik een schijfje voor me liggen van een Finse band uit het progressive schuine streep power metal genre. Ditmaal is het Blood & Water van het door Mikko Harkin (ex-Kotipelto, ex-Sonata Arctica), Markus Niemispelto en Jarno Raitio gecreëerde Mehida. Samen met Jani Stefanovic en Thomas Vikström (Therion, ex-Candlemass) brengen zij een afwisselend album met een reeks hele aardige nummers. Maar er staan ook een paar behoorlijk vreemde tracks tussen, tracks die een beetje buiten de rest om er tussen lijken te zijn geplaatst. Zoals het vierde nummer, "Multitude". Dit bevat een loos stukje gebrul dat niet zou misstaan op een metalcore-cd, en even later komt er ook nog een paar keer een lief koortje langs. Erg, ehm apart, zal ik maar zeggen. Verderop komt ook het nummer "Dry Bones" langs. Op dat nummer wordt wat vaag geëxperimenteerd met opera-achtige zang. Beiden passen niet direct bij de rest en daarbij komt dat ik ze ook niet goed uitgevoerd vind. Het album als geheel komt mij, mede door dit soort nummers, te rommelig en onsamenhangend over. Alhoewel de zanger wel een uitstekende stem heeft voor dit type muziek zijn er ook momenten waarbij ik het gevoel heb dat het niet altijd even goed aansluit bij hetgeen er op dat moment gespeeld wordt. Tel daar de ietwat matige productie bij op en je hebt een album dat ik vrij snel ergens in mijn platenkast plaats en waar het vervolgens redelijk rap in de vergetelheid zal geraken.

Zeg er het uwe van...