Meleeh - Heartland

Cleane zang is voor mietjes! En mietjes dat zijn de Zweden van Meleeh niet. Maar het zijn wel kinderen van deze tijd. Dus zitten de schreeuwvocalen vol met emotionele uithalen. En dat de hele plaat vol. Een echt screamo-album dus. En dat was wel een tijdje geleden. Eigenlijk vind ik het wel prettig om eens een post-hardcore album zonder cleane zang te horen. Heartland is de tweede plaat van het vijftal uit Gävle. 'Variatie' staat niet in het woordenboek van de band. Zeven nummers, zeven keer hetzelfde. Alleen het instrumentale "Love Is Death" wijkt af van de rest. Snel overslaan dat nummer dus. Het gebrek aan variatie is namelijk de grootste kracht van dit schijfje. Heartland is een half uur durende 'rush of blood in the head'. En af en toe heb je dat nodig. De teksten doen dan ook niet zoveel ter zake, die lees je wel in het cd-boekje als dat je echt interesseert. Ik zou het overigens niet doen, want op tekstuele 'vondsten' als 'These rivers keep haunting me, with no end they search' zit u vast niet te wachten. Zeven intense emotionele hardcore-nummers, dat is de nieuwe Meleeh. Zeven nummers, sinds wanneer is dat trouwens een fullength? En waarom staan er maar zo weinig nummers op Heartland? Niet genoeg materiaal? Lijkt me sterk, zo moeilijk is het schrijven van een standaard (scr)e(a)mo nummer nou ook weer niet. Ik doe het wel even voor. 'It's still raining, on the streets and in my heart. I can't stop crying 'cause my life is so hard'. Of iets in die richting. Volgende keer wat meer nummers opnemen jongens!

Zeg er het uwe van...