Mozkovitch / Mos Generator

Ik zat nog volop te genieten van de debuut-cd van Mozkovitch toen ik zo ongeveer van mijn stoel viel van verbazing. Bij het bekijken van hun website bleken de zes heren namelijk piepjong. Vier van de zes zijn zeventien jaar oud, alleen gitarist Erik Wallberg en zanger Arvid Jonsson zijn een stuk ouder: achttien... Normaal gesproken spelen dergelijke bandjes flauwe puberpop, waarbij het uiterlijk belangrijker is dan de vaardigheden. Zo niet Mozkovitch. Bij hen zal hun leeftijd juist tegen hen werken, want ze spelen retrorock met de nodige stonerinvloeden. Maar werkelijk, je hoort het geen moment aan de muziek. Had er in de bio gestaan dat ze rond de veertig waren en al in tal van gerenommeerde bands hadden gespeeld, dan had ik het zo overgenomen. Luister alleen al naar zanger Arvid Jonsson: zijn licht hese stem doet aan Eddie Vedder denken en niet aan Jantje Smit of Tomas Berge. Na Wolfmother en The Answer hebben we hier weer zo'n bandje dat voornamelijk naar de muziek uit pappa's platenkast heeft geluisterd. Maar net als die twee anderen zijn ze erin geslaagd het gevoel van die platen over te brengen zonder er al te nadrukkelijk van te lenen. Vergeet die leeftijden, vergeet die jonge koppies op de website, dit is het echte werk!

Een wat bekendere naam in hetzelfde genre is die van het Canadese Mos Generator. Vorig jaar was ik al zeer te spreken over The Late Great Planet Earth en dat is voor Songs for Future Gods niet anders. Ze gaan er voor hun doen behoorlijk up-tempo vandoor in "Silver Olympus". Maar al snel blijkt het een logisch vervolg op voorganger The Late Great Planet Earth: de basis is stonerrrock, maar dan in goed opgebouwde compacte songs gegoten. Dat leidt soms zelfs tot songs met een bijna Queens Of The Stone Age-achtige hitgevoeligheid ("Yes My Lord"). Dat ze uit de hoek van de lange jams komen, laten ze op de valreep horen in de bijna veertien minuten durende hidden track "You Feel It Until You Can't Feel Anything At All". Dat is een mooie bonus voor de liefhebber, maar met de voorgaande tien tracks heb je hoe dan ook al veel smakelijks gehoord. Deze band verdient meer dan de status "goed maar obscuur".

Zeg er het uwe van...