Pygmy Lush - Bitter River
Een van de meest verrassende doch erg neerslachtige platen die ik de afgelopen tijd heb mogen horen. Zo, die zit. Pygmy Lush is een wonderbaarlijke band met een overduidelijk hardcore-verleden, getuige de bij vlagen zeer extreme herrie die ze produceren. Maar ze wisselen de herrie de helft van de tijd af met akoestische folk-stukken, herfstige Sun Kil Moon/Mark Kozelek-sferen en sombere blues. Alsof ze een verband proberen te leggen tussen oude blues, treurliederen en verschroeiende chaoscore, zeg maar het verband tussen Johnny Cash, At The Close Of Everyday en Converge (wiens gitarist Kurt Ballou het zaakje weer nauwkeurig productioneel vastlegde). Dat levert een wat vreemd totaalplaatje op, waarin je als luisteraar heen en weer geslingerd wordt tussen grote sonische en emotionele extremen. De sfeer is over de gehele linie erg neerslachtig, waarbij de extreme stukken de wanhoop goed neerzetten, en de akoestische stukken weer rust brengen. Af en toe wordt het mij allemaal wat te langdradig, en de een na laatste track met 25 minuten orgel gedrone hadden ze wat mij betreft achterwege mogen laten, maar ik ben benieuwd hoe ze deze stijl in de toekomst verder gaan ontwikkelen.
File: Pygmy Lush - Bitter River
File Under: Tussen oude blues, treurliederen en verschroeiende chaoscore
File Audio: [PygmyLushSpace]