Sieges Even - Paramount

Paramount is het zevende album van Sieges Even, maar misschien kun je beter zeggen dat het het tweede album van deze bezetting is. Het is namelijk een bezetting zónder toetsen en mét de Nederlandse zanger Arno Menses. Voorganger The Art Of Navigating By The Stars was al een daverende verrassing en met Paramount maken ze weer een stap vooruit. Het is nog steeds buitengewoon fraaie progrock, maar wat compacter dan de vorige keer. Niet zozeer in de lengte van de songs, meer in het natuurlijker verloop van de songs. Hun stijl ligt bij de hypermelodieuze en songgeörienteerde prog van bands als Rush, Saga en Spock's Beard, zonder ergens als een kopie te klinken. De instrumentale partijen zitten vol subtiele lagen die een rijke sound creëren zonder het geluidsbeeld dicht te metselen. Dat laatste is mede te danken aan de productie, die buitengewoon helder is en de instrumentatie perfect laat uitkomen. Zanger Arno Menses zingt met een vanzelfsprekendheid alsof hij al tien jaar als leadzanger de wereld rondtrekt, ondersteund door (weer gelaagde) koortjes. Zijn wat hoge stem doet mij soms wat denken aan Triumph's Rik Emmett. De koortjes zijn soms van Kansas- of Styx-achtige schoonheid. Opmerkelijk is ook "Mounting Castles In The Blood Red Sky", waarin Martin Luther King's "I have a dream"-speech van een soort soundtrack is voorzien. Het mag duidelijk zijn: dit is een waanzinnig lekkere plaat. Vorig jaar was het debuutalbum van GPS voor mij zo'n plaat met langdurige houdbaarheid, dit zou 'm wel eens kunnen worden voor 2007 en verder. Een plaat voor alle momenten, zonder hapslikwegmuziek te zijn. Op de momenten dat je met aandacht wilt genieten luister je naar de afzonderlijke partijen, wanneer je het als achtergrond gebruikt is het een organisch en ritmisch afwisselend geheel, als je wilt meezingen staan er prachtige vocalen op. Al beloof ik dat ik het meezingen zal beperken tot de auto...

Zeg er het uwe van...