Stephen Emmer - Recitement

Je hebt soms van die componisten die je dagelijks hoort, maar waarvan je absoluut niet weet wie het is. Stephen Emmer is er zo een. Iedere zeven minuten is er een compositie van hem op de Nederlandse TV te horen, o.a. de tunes van diverse RTL-programma's en nieuwsprogramma's. Maar Emmer was in de jaren tachtig druk in diverse bandjes in de popmuziek en wilde na jaren van opdrachten toch nog eens kijken of hij nog "echte" muziek kon maken. Dat resulteerde in Recitement, een project waarin Emmer ervoor koos om diverse voorgedragen gedichten op muziek te zetten. De eerste vraag is dan meteen; werkt het? Het antwoord is ja en nee. Daar waar Emmer koos voor erkende vertellers (Reed, Burton), daar ontstaan prachtige nummers. Maar daar de wat mindere vertellers aan bod komen dan wordt meteen het makke van het album naar voren: de muziek is te gladjes, te electronisch, te druk. Teveel soundtrack, teveel begeleiding. En daar waar de muziek eindelijk spannend wordt valt de voordracht weer tegen (Sacha de Boer kan niet loskomen van haar journaaldictie). Niet dat Recitement daarmee een slechte plaat is, het is heerlijke zondagochtendvoer, maar gedurende de plaat krijg ik het idee dat er meer ingezeten heeft. Als Emmer het lukt om de juiste vertellers/gedichten met de juiste muziek te combineren dan heeft hij goud in handen. Nu is het slechts een bronzen combinatie met hier en daar een gouden randje.

Zeg er het uwe van...