Susanna Wallumrød - Sonata Mix Dwarf Cosmos

Ik doe niet veel interviews. Niet alleen omdat het zo'n tijdconsumerende bezigheid is, ook omdat ik vaak niet weet wat ik zou moeten vragen. Voor Susanna Wallumrod maakte ik met grote graagte een uitzondering toen ze met The Magical Orchestra naar Nederland kwam, afgelopen mei. De cd's die zij samen met haar kompaan Morton Qvenild maakte behoren hier thuis namelijk tot de meest gedraaide werkjes. Helaas liep het, ondanks dat ik me prima voorbereid had, allemaal niet zoals ik wilde. Wel vertelde ze me het nieuwtje dat ze met een solo-cd zou komen in het najaar en dat die in tegenstelling tot de laatste van haar en het magische orkest coverloos zou zijn. Sonata Mix Dwarf Cosmos is er nu, en ik moest eraan wennen. Lange tijd zelfs. Want het is heel anders en toch zo hetzelfde als ze haar eigen liedjes doet. De stem van Susanna is nog steeds fabuleus, de ingetogen muziek ook, maar bij de covers had je steeds de onverwachte herkenning en verrassing door de geraffineerde kristallijnen arrangementen van overbekende nummers. Die laatste zekerheid, het feest der herkenning, is verdwenen en dat bracht me in een onzekere zwevende toestand zonder duidelijke referenties. Dat vond ik in het begin allerminst prettig. Het komt ook doordat de liedjes op Sonata Mix Dwarf Cosmos zo mogelijk nog verder uitgekleed zijn dan die van The Magical Orchestra-cd's. Maar ik was bereid om te vechten voor Susanna en werd uiteindelijk voor mijn doorzettingsvermogen beloond. Sonata Mix Dwarf Cosmos is meer dan eens tegelijkertijd de onschuldig ontluikende lente, de ochtendnevel op een vroege zomermorgen, de vallende bladeren in de herfst en het gekraak van verse sneeuw in januari, maar bovenal: prachtig.

Zeg er het uwe van...